HET LAATSTE NIEUWS

Voorjaar 2010

Jippie! We hebben goed nieuws!
Gîte 4 en 5 zijn helemaal klaar van binnen en van buiten. De foto's staan op de site. De verbouwing was een super grote klus maar het resultaat mag er zijn.
Het zijn twee hele mooie gîtes geworden met veel privacy en ruimte, het is een aanwinst voor ons terrein. We hopen dat de gasten er een fijne tijd gaan beleven. Volgende week komt de eerste familie er al hun vakantie doorbrengen, we zijn dus net op tijd klaar. De afgelopen weken hebben we veel extra hulp gehad van vrienden en familie daar waren we erg blij mee. Ook de kinderen hebben heel veel mee geholpen.

De verbouwing ging in September (nadat eerst alle tenten waren opgeborgen) meteen goed van start. Wil zwaaide met de sloophamer rond. Er werden muren verwijderd, nieuwe muren weer neergezet, nieuwe ramen en deuren geplaatst, alle elektriciteit werd vervangen en er werden heel veel nieuwe draden bijgetrokken. Gelukkig hebben we een geweldige elektricien die ons nu al 5 jaar helpt. Ook voor de loodgieter was er voldoende werk te verrichten.
Na het slopen en puin ruimen begonnen we met veel goede moed aan het opknappen. De opa's en oma's kwamen afwisselend op bezoek en hielpen natuurlijk weer mee, we werkten eerst in gîte 5, dit is de grootste gîte , dit gedeelte van het huis is bewoond geweest door onze vorige buren.

Eind Oktober ging ik met de kinderen een week naar Nederland voor een gezellige vakantie. Wil bleef ondertussen door gaan met klussen en zorgde voor de dieren. In December ging hij met de kinderen in Nederland kerst vieren en was het mijn beurt om een week lang met de verfkwast rond te zwaaien. Gîte 5 was toen zo goed als klaar, op wat afwerk-klussen na. We begonnen in het nieuwe jaar aan gîte 4 en verplaatsten het gereedschap naar de volgende uitdaging. Dit gedeelte van het huis was op een slaapkamer na niet bewoond geweest dus hier moest alles nog opnieuw gemaakt worden. De weken vlogen voorbij.
In Januari werden er veel lammetjes geboren, totaal 18! Voor ons een record en gelukkig zaten er wel 11 vrouwtjes bij. We hebben dit jaar voor het eerst moeders met lammetjes kunnen verkopen. In de voorjaarsvakantie hielpen de jongens super goed mee en werd er al een groot deel van de buitengevel geverfd en opgeknapt. Roel, Wilco en Bjorn zijn aan het sparen voor een echte quad dus pakken ze iedere klus aan om een extra centje te verdienen. We namen ook nog een dag vrij, om te gaan skiën in de Pyreneeën en vierden zo meteen de tiende verjaardag van Roel en Ciska. Het was een erg gezellige dag. Bjorn wilde het skiën nu ook echt leren en oefende de hele dag. Aan het eind van de dag kon hij zelf naar beneden glijden, remmen en bochten maken. We beloofden hem dat hij de volgende keer ook mee naar boven mocht met de grote lift voor het “echte werk”.
De hele verdere voorjaarsvakantie waren Vicky en Ciska druk bezig met de paarden en pony's want vanaf begin Februari hadden we er 8 i.p.v. 6. Een Fries paard en een hele lieve Duitse rij-pony stonden tijdelijk bij ons. De Fries werd voor het eerst gezadeld en bereden door Vicky en Ciska, met veel geduld en plezier werkten ze met de lieve merrie van 4 jaar.
Ze bleef ongeveer 6 weken bij ons.
Pamina de Duitse rij-pony van 14 jaar bleef wat langer, met haar hadden de meiden ook veel plezier. In April is ze helaas weer weggegaan, we missen haar nog steeds maar we hebben heel veel van haar mogen leren.
De meiden zijn ondertussen ook lid geworden van een pony club waar ze les krijgen en waar ze ook mee kunnen doen aan spring wedstrijdjes. Ze willen graag leren springen met de pony's.
Na de vakantie-weken werd de tuin flink omgespit door graafmachines, omdat er een septic tank werd geplaatst. Er werd meteen een stuk vlak gemaakt waar beton werd gestort zodat daar het zwembad op geplaatst kon worden.
Bij goed weer werkten we aan de buitengevel en bij slecht weer werkten we binnen. Het begon er steeds meer op te lijken.
Eind Maart ging Vicky nog een week met school op ski vakantie in de Pyreneeën.
Met de paasdagen kwam er na een lange tijd weer familie bezoek. Een week later gingen we voor Vicky haar twaalfde verjaardag nog een dag skiën. Het was wel heel raar, het was erg lekker weer en de kinderen waren al aan het zwemmen terwijl wij de ski spullen klaar maakten voor de volgende dag.
Het was wel een top-ski-dag, nu konden we met het hele gezin met de gondel naar boven. Ik had zelfs mijn ski's er voor uit het vet gehaald. Bjorn ging als een trein, hij had er veel lol in en kwam van iedere helling af. Na deze dag werd echt alle winterkleding op geborgen en begonnen we echt aan het voorjaar. Het was alweer vakantie (de Meivakantie is hier in April). De kinderen hadden hun rapporten gekregen. Alle meesters en juffen waren zeer tevreden. Vicky heeft het op het college erg naar haar zin en is zelfs de beste leerling van haar klas. Bjorn is ook met sprongen vooruit gegaan, hij vindt het leuk op school. Hij kletst de hele dag door met de juf en de kinderen. Hij kan nog lang niet alle Franse woorden maar soms verzint hij zelf een woord en geeft hij aan een Nederlands woord gewoon een Franse klank (van handdoek maakt hij handoeké). Hij vind het leuk om thuis met Roel in het Frans te praten. Roel vindt dit schitterend en speelt het spel graag mee. Bjorn krijgt ook nog les in het Occitaans. Roel, Ciska en Wilco zijn daarmee gestopt aan het begin van het schooljaar en dat is goed bevallen. De kinderen gaan allemaal een klas verder het volgende schooljaar. Dat betekent dat Roel en Ciska dan al hun laatste jaar op de lagere school ingaan.
Roel en Wilco gaan nog steeds met heel veel plezier naar de karate en voetbal. Voetbal is wel de favoriet maar de karate trainingen zijn ook erg leuk.
Na de vakantie kwamen er hulptroepen vanuit Nederland. De fam. Kooymans kwam ons helpen, opa en oma waren ook weer van de partij en er kwam nog meer familie en vrienden bezoek die graag wat wilden mee helpen. Ook kwamen er nog een aantal families om vakantie te vieren. Helaas was Mei een erg wisselvallige maand, de families die ons bezochten hadden allemaal niet veel geluk met de zon. Het betekende voor ons wel dat er heel veel binnen werk werd verzet.
In de schuur troffen we een grote verassing aan want onze poes Domino had er een nestje gemaakt waar drie kleine katjes in lagen.
De tenten werden ook weer opgezet ze moeten nog wel ingericht worden, we zitten dus nog niet zonder werk. Maar de druk is van de ketel doordat de twee nieuwe gîtes nu toch echt klaar zijn.
We trakteerden ons zelf met de pinksterdagen op een heerlijke dag strand bij Arcachon.(Atlantische oceaan)
Volgende week gaan Roel en Ciska met school op kamp, ze bezoeken dan ook de zee, als ze terugkomen is het Bjorn zijn vijfde verjaardag.
Het is alweer bijna vijf jaar geleden dat we de stap hebben genomen om te verhuizen. Het is achteraf een hele stap geweest. We hebben vijf jaar lang aan het terrein gewerkt. We wonen hier heerlijk en zijn trots op onze mooie plek met 5 vakantiehuizen, 6 ingerichte tenten en alle dieren. De kinderen hebben zich geweldig goed aangepast, we zijn heel trots op ze. Ze hebben het hier alle 5 erg naar hun zin. Het zijn echte buiten kinderen die altijd met de dieren bezig zijn, veel sporten, spelen maar ook veel mee helpen.
Van familie en vrienden hebben we vijf jaar lang veel steun, hulp en gezelligheid gehad en ook dankzij hun kunnen we nu heel tevreden terug kijken op de afgelopen jaren en weer met veel goede moed vooruit kijken.
We hebben nog wel wat werk te doen voordat we echt weer helemaal klaar zijn voor het vijfde vakantie seizoen maar we gaan er gewoon nog even tegenaan. We gaan er van uit dat ook het zomerseizoen 2010 weer erg gezellig wordt!
Voor iedereen een hele mooie zomer toegewenst!
Wil, Petra, Vicky, Ciska, Roel Wilco en Bjorn

JULI 2005

Het is vandaag dinsdag 19 Juli. Volgende week dinsdag zijn we vast druk bezig met
de vrachtwagen inladen want dan vertrekken we naar ons nieuwe huis in Frankrijk.
Een raar idee, maar het is tijd dat het nu echt gaat gebeuren. Ons huis raakt steeds
voller met dozen. Veel mensen komen ons nog gedag zeggen en succes wensen. Alle
belangrijke zaken zijn geregeld en onze kleine Bjorn is heel tevreden en groeit goed.
Vandaag kwam er een redacteur van het tv programma "Geen weg terug" langs.
Hij was achter onze plannen gekomen en wil ons graag gaan filmen. Of wij dit ook
willen, moeten we nog goed met elkaar bespreken want voorheen zeiden we altijd
dat we daar nooit aan zouden meedoen. Maar toen er ineens gebeld werd gingen we
er anders tegen aan kijken. Het is natuurlijk wel goede reclame en we hadden met de
redacteur een fijn gesprek. Dus misschien komen we toch nog wel eens op de tv
De dieren ( 2 kippen, 2 kuikens, 2 papegaaien en het konijn ) zitten op dit moment al
in hun "kleine vervoerskooien" zodat het niet nodig is om ze op het laatste moment
nog te vangen. We nemen de dieren achter in onze eigen auto mee, deze is gelukkig
ruim genoeg. Met al de dieren plus Tommie (onze hond), 5 kinderen en ons zelf
hebben we deze ruimte dan ook echt nodig.
Volgende week dinsdag komen ook de 7 Tipi's (incl. 100 boomstammen van 9 meter).
We nemen ze met de vrachtwagen mee. Misschien kunnen we met de 5 meter Tipi
in Frankrijk alvast gaan oefenen met opzetten want deze boomstammen zijn "maar"
7 meter lang. Wil heeft al een keer "geoefend" met opzetten (bij diegene waar we de
tipi's gekocht hebben), het was een hele klus maar het is vastgelegd op video dus
het zal wel goed komen.
Nu gaan we nog een week door met inpakken.
Hoe de reis, de aankomst e.d. verlopen zijn, zullen we u spoedig laten weten.
Groeten van ons allemaal.

WOENSDAG 3 AUGUSTUS 2005

Wij zijn nu één week in Frankrijk en hebben ons tijdelijke huisje en de "tuin" op orde
dus is er tijd om verslag uit te brengen over de afgelopen week.
De dagen voor ons vertrek waren vrij druk door het inpakken,het regelen van de
laatste belangrijke zaken, de laatste bezoekjes en visite. Maar alles kwam op tijd af.
Dinsdag ochtend om 8.00 uur kwam de grote verhuiswagen, ik was benieuwd of al onze
spullen zouden passen maar volgens Wil zouden we plek over houden.
Martin, Joost en (o)pa Kouwenhoven kwamen helpen met laden en dat ging erg vlot.
Om 11.00 uur kwamen de materialen voor de tipi tenten want deze zouden we meteen
mee nemen. Ruim 100 palen van 9 meter lengte lagen op een grote aanhanger en
werden één voor één in de vrachtwagen getild. Er moest een stukje van sommige palen
worden afgezaagd anders zou de deur niet dicht kunnen. Alle plekjes werden benut en
alles kon gelukkig mee, maar de wagen zat bomvol.
Om 13.00 uur ging Sander ,de chauffeur,met de verhuiswagen alvast
op weg naar Frankrijk. Wij deden de dieren achter in onze auto. Dit paste precies en het
was een komisch gezicht. Al snel rook de hele achterbak naar papegaaien, konijn,
kippen en hond. We aten nog even lekker bij opa en oma en om 14.30 uur reden we uit
Naaldwijk weg. Vicky en Ciska begonnen wat verdrietig aan de reis maar onderweg
kregen we er met zijn allen steeds meer zin in. De reis verliep heel voorspoedig en om
half twee in de nacht kwamen we bij ons nieuwe huis aan. Het was heel helder en
zwoel weer, de hemel was bezaaid met ontelbaar veel sterren, verder was het aarde-
donker en gingen de krekels druk tekeer. Als eerste haalden we de dieren uit hun warme
hok en daarna doken we moe onze bedjes in. De volgende ochtend maakten we voor
het konijn een groter hok en zetten we de kippen en kuikens in de wei bij de franse kip,
kuiken en de haan. In de wei liep een grote verrassing want “Vlekkie” onze zwart/witte
pony had een heel mooi zwart merrie veulentje (Droppie) van een paar dagen oud naast
haar lopen. Onze andere pony (Bruintje) had en heeft nog steeds een dikke buik, er drupt
wel al een tijdje "hars" uit haar spenen dus de geboorte zal vast niet lang meer duren.
's Middags kwam de verhuiswagen aan. Het was snikheet, we begonnen met de palen
voor de tipi's eruit te halen. Gelukkig kwamen Lex en Sylvia (de makelaar met vrouw)
ons helpen, Roel liep ook af en aan te sjouwen en was een grote hulp.
Het kostte heel wat zweetdruppels maar ruim 3 uur later was de wagen leeg.
Het appartement en de schuur stonden vol, maar dit was van latere zorg.
De mannen (behalve Roel) dronken een welverdiend koud biertje en om ong. 19.30 uur
begon Sander aan de terugweg naar Nederland. We zwaaiden hem uit en bedankten
hem voor zijn superhulp. De volgende dag (donderdag) was het weer heel warm en we
moesten hard werken om ons huisje op orde te maken.
Dit kostte alweer de nodige zweetdruppels maar 's avonds was er al heel wat opgeruimd.
Dit was maar goed ook want om 18.00 uur begon het te onweren, regenen en te hagelen
met ijsballen zo groot als pingpong ballen. Dit hadden ze hier nog nooit meegemaakt
dus we waren getuigen van een historisch moment. Onze schade was een paar
gesneuvelde ruiten en deukjes in de auto maar voor de fruitboeren was het een grote ramp.
De volgende dag scheen de zon weer en gingen we verder met ons ”plekkie” gezellig
te maken. Wil regelde wat dingen voor de bank en we hebben nu ook vaste telefoon.
We maakten voor de papegaaien een grote buitenkooi en de dag vloog weer voorbij.
Zaterdag was het markt in Moissac, hier gingen we heen en in de dierenwinkel kocht Vicky
van haar spaarcentjes een konijn (Stampertje).
Thuis doken Stampertje en Giebel (ons andere konijn) meteen boven en onder elkaar, dus
wie weet komen daar nog eens kleintjes van. Met de taal is het nog lastig. Tijdens een
gesprek met onze buurman vertelde hij ons over poulet et manger, waarop ik dacht dat hij
verse kippen voor ons had om op te eten. Ik vertelde snel dat wij vegetarisch eten, Wil keek
mij aan van: ,,ja maar ik lust wel kip". Maar de buurman bedoelde dat hij graan heeft voor
ons voor de kippen. O,o, maar dit soort dingen zullen nog wel meer gaan gebeuren.
We hebben ook het zwembadje opgezet en het is heerlijk om er in af te koelen.
Zondag hebben we de omgeving wat verkend en kwamen we bij een gezellig marktje waar
het feest van de ezel werd gevierd, hier stonden dan ook heel veel ezels. Wij kochten er wat
fruit en groenten. Veel groenten hoeven we niet te kopen want we eten vaak uit onze eigen
moestuin. Maandag kregen we onverwacht heel gezellig bezoek van Linda, Erik en
hun 3 kinderen ( Mark, Sanne en Stef). Dit was een leuke verrassing, ze zijn op vakantie
zo'n 100 km van hier.
We krijgen hier ook regelmatig post of een mail van mensen die ons succes wensen, dit
vinden we heel erg leuk en we willen iedereen via deze weg ontzettend bedanken voor
alle interesse en leuke post. Ook zijn er al mensen uit Naaldwijk langs gekomen toen wij
nog in Nederland waren, jammer dat we ze niet konden ontvangen.
Dinsdag zijn we bij Arno en Tanja (waarschijnlijk onze toekomstige aannemer) drie geiten
gaan halen, maar geiten vangen valt echt niet mee. Gelukkig hadden we in de auto een
paar sjorbanden liggen zodat we die om hun nek konden doen en ze in de auto konden
vastzetten. De auto ruikt meteen helemaal naar geit. We brachten de geiten naar hun stal
en lieten ze verder met rust. Het zijn 2 geitjes en 1 bok (Bokkie, Vlokkie en Sikkie).
Woensdag, (vandaag) is het alweer heerlijk weer en is Wil de hele dag bezig geweest om
het hek om onze "dierenwei" te verhogen want gisteren zagen we dat geiten heel hoog
kunnen springen. Aan het eind van de dag was de klus geklaard en konden de geitjes naar
buiten en leken ze heel tevreden. Net als onze kleine lieve Bjorn, die ligt hele dagen lekker
buiten te slapen, groeit als kool en is al heel nieuwsgierig.
Op de tv komen we (nog) niet want zowel de E.O. als wij zagen het niet zitten, dus als u ons
wilt blijven volgen kijk dan af en toe eens op de site.
De groeten uit het zonnige Frankrijk van ons alle zeven.

SEPT. en OKT. '05

Wij wonen hier nu ruim twee en een halve maand, de verhuizing lijkt langer geleden,
er is al heel veel werk verzet.
In Augustus begon Wil met het sloopwerk, eerst nog even lekker buiten in het zonnetje,
maar toen moest hij toch echt binnen aan het werk. Hij haalde wat muren en
verlaagde plafonds weg en stuitte toen op een heel leger termieten (familie van de
houtworm). Er is wel een onderzoek naar termieten geweest maar toen waren ze
zeker net op vakantie, want de experts hebben de termieten toen niet gevonden.
Onze buurman kwam kijken en heeft voor ons vloeistof gekocht, waar Wil
(helemaal in het plastic gekleed en met masker op) het hele huis mee heeft behandeld.
Hopelijk heeft hij de termieten daarmee het huis uit gejaagd.
Ondertussen heeft hij goed gekeken hoe deze beestjes gaten in het huis maakten en
ging toen zelf aan de slag. Hij boorde het ene na het andere gat in de muren en het dak.
Met als resultaat dat er nu 7 Velux ramen in het dak zitten en ook nog wat extra ramen
in de rest van het huis. De zolder krijg al vorm en de kinderen hebben hun kamer
al uitgezocht. Wil is in de leer bij Arno, dit is de aannemer die sinds een aantal weken bij
ons aan het werk is. Hij is dus aardig aan het omscholen van Drogist naar Bouwvakker.
Ook heeft hij zijn eerste bedrijfsongevalletje gehad toen een zwaar blok hout op
zijn gezicht viel, met als gevolg een bezoekje aan het ziekenhuis en een aantal hechtingen
onder zijn oog (goed dat hij al getrouwd is).
Maar ondanks alle vorderingen willen wij toch graag dat de verbouwing sneller gaat,
we zouden graag nog dit jaar in het grote huis willen wonen. Wil en Arno werken samen
erg hard maar er is nog zoveel te doen. Via via kwamen we aan een aannemer die tijd
voor ons heeft en met een grote groep werkt. Dus krijgen we er vanaf volgende week
extra hulp bij.
Eind Augustus begon ook het familie bezoek, dit was heel gezellig en er werd hard
gewerkt. Opa en oma uit Delft, doken de moestuin in (die ligt lekker in het zonnetje) zodat
deze er nu professioneel uitziet. Compleet met een hek en een gereedschapschuurtje.
Hopelijk kunnen we deze winter veel uit onze eigen tuin eten. De eerste eigen gezaaide
Sla, spinazie en radijsjes hebben we deze week gegeten en die waren erg lekker.
We wilden ook wat meer verse eitjes.
Dus kochten we op de markt twee kippen erbij, deze "arme" beestjes zaten op elkaar
gepropt in een krat. We kregen ze in een plastic tasje mee (net als bij de poelier).
Ik vertelde nog dat ze niet om op te eten zijn, maar de marktkoopman
begreep wel dat we ze voor de eitjes wilden. Na twee dagen hadden we inderdaad
een ei, maar de kippen schrokken hier zo van, ze hielden het meteen voor gezien.
Twee weken later liepen we op de markt en zag ik de marktkoopman van de kippen weer.
Ik besloot even te zeggen dat de kippen géén eieren meer leggen. Hij vertelde dat de kippen
ongeveer vijf maanden oud zijn. Hij moest erg lachen toen ik in mijn beste Frans zei:
,,Meneer, ikke hier twee kip heb koopt maar ikke niet eitje heb".
We hebben hier later zelf ook erg om gelachen en wachten het nu met de kippen maar af.
Dat was ook het advies van de marktkoopman.
Verder gaat het met onze dieren goed, behalve dat Stampertje (Vicky d'r konijntje) ineens
onverwacht dood in zijn hokje lag. Vicky was hier erg verdrietig van. Waarschijnlijk is hij
gestoken door een insect.
Ik heb nu een groter konijnen hok gemaakt, waar de kinderen zelf ook in kunnen.
We hebben drie konijntjes erbij gekocht en nu zitten ze met z'n vieren in het nieuwe hok.
De drie nieuwe dames (Stampertje 2, Snuffie en Flappie) kunnen het goed met Giebel vinden.
We hebben ze bij een fokker gekocht. Het zijn echte lang-oor konijnen, ze worden erg groot en hebben geluk dat ze bij ons wonen, want de rest van de familie wordt opgegeten.
Onze pony Bruintje is waarschijnlijk schijnzwanger geweest want er is geen veulentje
geboren (helaas). Voorlopig houden we het dus bij drie pony's. Droppie is een mooi eigenwijs veulentje die we nog wat “manieren” moeten bijbrengen. Ze is erg speels en rent regelmatig
hard door het veld, dit is een genot om naar te kijken. Vicky en Ciska vinden het leuk om af en
toe een stukje op Bruintje en Vlekkie te rijden. dit gaat goed maar wij moeten er nog wel naast
lopen want de pony's zijn heel erg sterk.
Sinds 3 september gaan de kinderen in Moissac naar school (dit is tien minuten rijden bij ons vandaan). Het is een kleine gezellige school waar naast het frans, ook les in Occitan wordt
gegeven (dit is een taal van de landen rond de middellandse zee).
De kinderen leren nu dus Frans en Occitan.
Ze hebben het vanaf de eerste dag prima naar hun zin. Wilco, Ciska en Roel zitten op de
kleuterschool en Vicky zit voorlopig in de eerste klas. De klassen zijn klein ( 11 en 14 kinderen)
dus ze krijgen veel aandacht van de leerkrachten en klasgenootjes.
Voor Vicky is de leerstof nu te makkelijk maar met twee talen te leren heeft zij genoeg
uitdagingen. Roel en Ciska leren de letters van het alfabet te schrijven in gewone
en sierletters. Zelfs Wilco heeft al veel letters geleerd.
Vooral de kleuters hebben vaak leuke uitstapjes ( museum, bos, boomgaard) met een picknick.
De schooltijden zijn wel anders dan in Nederland n.l. van 9.00-12.00 uur en van 14.00-17.00 uur
de woensdag middag is vrij en één keer in de maand is de school de hele woensdag gesloten.
De kinderen hebben al heel wat woorden geleerd maar vinden het nog eng om ze uit te spreken.
Thuis leren ze ons veel, behalve het Occitan want dat willen ze met elkaar als "geheime" taal houden.
Bjorn heeft ook zo z'n eigen taal hij "kletst" er vrolijk op los en laat zich flink horen als hij
honger heeft. Tussen de voedingen door ligt hij heerlijk buiten te slapen, als hij een
volle buik heeft kan hij heel tevreden lachen en met van die lekkere glimoogjes rondkijken.
Hij is deze week alweer 4 maanden en is al flink gegroeid.
We zijn met Wilco naar de schoolarts geweest. Het was ontzettend leuk om te zien hoe de arts
met Wilco communiceerde, hij vertelde alles in het Frans en Wilco deed precies wat de arts
vroeg. Wij mochten ons er niet mee bemoeien en dit was ook echt niet nodig.
We zijn ontzettend trots op onze kinderen want ze passen zich zo ongelooflijk goed aan.
In het weekend van 17 sept. hebben de opa's en oma's elkaar afgelost en werden er weer heel
veel klussen in en om het huis gedaan. Ook ontdekken we telkens nog nieuwe dingen op
ons terrein. Oma Kouwenhoven en Vicky kwamen tijdens een wandeling nog een aantal
walnoten en vijgen bomen tegen. Nu eten we dus heerlijke verse vijgen.
Wil is in het Centre Culturelle begonnen aan een cursus Frans. Hij vind het erg leuk en leert
er veel. Dat het belangrijk is om de taal goed te spreken blijkt telkens weer. Het komt ook heel goed van pas als er een oud vrouwtje ge kalmeert moet worden. Toen Wil n.l. het gemeentehuis
in St. Paul d'Espis bezocht, zette hij zijn auto op een heuvel. Maar trok de handrem niet goed aan.
Terwijl hij binnen was, hoorde hij buiten veel gegil. Toen hij buiten ging kijken zag hij zijn
auto op hem af komen rijden en deze stopte dertig meter verder tegen een andere auto.
Deze auto was van een 82 jarige oude dame die nog nooit eerder schade aan haar auto heeft gehad. De dame kreeg het bijna aan haar hart en moest met water worden opgelapt.
Gelukkig bleef het alleen bij materiële schade.
De gemeente is op dit moment bij ons bezig de weg naar ons huis op te knappen. Dit was hard nodig maar het resultaat mag er wezen. Ze hebben meteen nog een aantal klussen voor ons gedaan want de machines zijn er nu toch. Het terrein is hierdoor al ontzettend opgeknapt. De jongens vinden het schitterend dat al die grote machines bij ons op het terrein staan. Want een
graafmachine voor het slaapkamer raam dat gebeurt niet vaak.
Het is ontzettend leuk als we iedere keer weer iets op zien knappen.
De mensen waar we tot nu toe mee te maken hebben gehad zijn erg behulpzaam en aardig.
Van de week heeft de "buurman" ons alweer geholpen en toen ik tegen hem zei dat hij echt een super buur voor ons is, wimpelde hij het compliment weg en zei dat dit heel normaal is en met
alle plezier voor ons doet.
Hier in de omgeving is het nu de tijd van de oogst. Er wordt met man en macht fruit geplukt.
Geregeld worden we verwend met dozen vol pruimen, appels en druiven.
Dit zijn van die dingen die we zo leuk vinden van het "franse leven".
Net als de zon, de rust, de ruimte, de natuur, het buitenleven, het stokbrood, de wijn enz.
We bedanken iedereen voor alle leuke mail en brieven die we weer hebben gekregen, ook alle reacties op het stukje in de Eldo Rabo (zie persberichten).
De groeten van ons alle zeven, leuk dat u ons "verhaal" heeft gelezen en het wordt weer vervolgd.

NOVEMBER '05

Alweer is er een maand voorbij en alweer is er heel veel gebeurd.
We hebben drie weken lang extra hulp gehad van een 6 man sterke aanneemploeg,
toen is er veel werk verzet.
Ons huis is nu echt bijna klaar, we zijn het al een beetje aan het inrichten.
Misschien wonen we er over één of twee weken in. Dan zijn we echt verhuisd en
kunnen alle dozen worden uitgepakt. We hebben er allemaal heel veel zin in, het is
een fijn en mooi huis geworden. Deze week wordt de verwarmingsketel aan gesloten,
en sinds vandaag geven de stopcontacten stroom.
Het zal ook heel luxe zijn om weer telefoon en computer in huis te hebben.
Het huis waar we nu in wonen kan vanaf Januari '06 gehuurd worden.
Wij hebben hier prima in gewoond. We willen er nog wel een mooi terras voor maken,
maar dat komt later.
De tarieven lijst is klaar voor de tenten, appartementen, en campingplaatsen dus nu
gaat het echt worden.
Maar voordat we betalende gasten kunnen ontvangen hebben we nog heel
wat werk te verzetten. We hebben wel al een aantal zwembad bouwers op bezoek gehad
en allemaal kunnen ze er voor zorgen dat het zwembad eind maart klaar is. Nu moeten we
nog kijken wie de klus mag klaren. Bij het zwembad komen ook meteen 7 badkamertjes
voor de gasten van de tipi's. Dan moeten we de plaatsen voor de tipi's nog laten uitgegraven.
De tenten plaatsen (Wil heeft geoefend, maar of hij het nog weet ?) en sanitair maken voor
de losse campingplaatsen.
We hebben al één boeking binnen, de “meiden” van de drogisterij uit Naaldwijk komen
in Juni op bezoek, hier hebben we heel veel zin in.
Wil is er nog steeds van overtuigd dat alles op tijd klaar is, dus daar vertrouw ik maar op.
Sinds één week leven we de hele dag binnen. Bjorn heeft ook deze week voor het eerst
de hele dag binnen geslapen. Het weer is nu kouder en natter, we hebben ook al een
aantal dagen nachtvorst gehad. Het is best koud om te klussen in een huis waar de
verwarming het nog niet doet. Maar als de zon zich even laat zien is het meteen
Zuid-Frankrijk weer.
Dan is het op ons overdekte terras heerlijk, maar helaas is het daar nog te rommelig om de
eet tafel neer te zetten.
Vandaag hadden we echt schitterend uitzicht we keken zo naar de Pyreneeën (200 km ver), we konden zelfs de sneeuw zien liggen. Het was zo helder, alleen betekend dat wel dat er slecht weer op komst is.
Met de kinderen gaat het heel goed.
Bjorn heeft sinds één week twee ondertanden (Opa en Oma "Delft" zijn twee weken op
“werkvakantie” geweest en hadden de primeur).
Wilco is 4 geworden en werd flink verwend met kaarten, postpakketjes en kado's. We hebben
een gezellige verjaardag gehad en Wilco genoot ervan. Op school hebben ze zijn verjaardag
een week later gevierd. Alle verjaardagen van November werden tegelijk gevierd en de school
zorgde voor limonade en cake. Anders dan in Nederland maar ook leuk.
Ciska heeft op school met een vriendje een bijzondere relatie, de ene keer heeft ze flink ruzie
met hem en de andere keer vindt ze hem wel héél erg lief en grappig. Ze vertelt ons er iedere
dag in geuren en kleuren over. In de klas praat ze nog geen Frans dit vindt ze nog te eng maar ze weet al veel franse woorden en ze gaat steeds meer schrijven.
Roel vind het heerlijk om Wil te helpen met klussen, hij timmert, schuurt, verft, legt het laminaat
en weet zeker dat hij later bouwvakker wordt. Op school zegt hij soms iets in het Frans en doet het
heel goed.
Vicky heeft niet altijd zin om naar school te gaan maar ze doet het super.
Soms krijgt ze privé les van de directrice en daar leert ze dan weer heel veel woordjes van.
Af en toe vertelt ze al iets in het Frans op school. Thuis laat ze het ons geregeld horen, haar uitspraak is al net als de franse kinderen. Zo goed leren wij nooit Frans praten.
In dit gedeelte van Frankrijk wordt geen sinterklaas gevierd maar gelukkig wonen we vlak bij Spanje en kwam er toch af en toe een piet langs. Oma zorgde voor de pepernoten, we volgden iedere dag het sinterklaas journaal en Roel is een keer als Pietje verkleed naar school gegaan.
De juffen vonden dit erg leuk en vroegen mij om iets over het sinterklaas feest te vertellen aan
de kinderen op school (in mijn beste Frans). De kinderen hebben verkleed als pietje bij een
aantal mensen in de buurt een kadootje gebracht en zo hadden wij toch het sinterklaas gevoel.
Onze “veestapel” is ook weer uitgebreid. Sikkie is moeder geworden van twee kleine geitjes.
We zijn er nog niet over uit hoe ze gaan heten maar ze zijn ontzettend lief.
Snuffie en Giebel huppelen gelukkig ook nog vrolijk rondt en de kippen zorgen weer voor
de eitjes. We hebben er ook een klein poesje bij, waar die vandaan kwam weten we niet maar
ze heeft het hier prima naar haar zin.
Wil heeft onze auto laten keuren en we zullen nu wel snel een Frans nummerbord krijgen.
Over twee weken zijn we weer in Nederland om de kerstdagen met de familie door te brengen,
wat vrienden te bezoeken en de kinderen vinden het leuk om langs hun “oude” school te gaan.
We wonen dan “al” 5 maanden in Frankrijk, we hebben heel veel geleerd en meegemaakt, andere
mensen leren kennen.
Het is een bijzondere periode in ons leven. Het bevalt ons hier tot nu toe heel goed. Ook al zijn er
echt wel eens bepaalde dingen die we “missen”.
We bedanken iedereen voor alle interesse, belangstelling, post, mail, telefoontjes, kado's e.d.
die we de afgelopen maanden hebben gekregen. Ze zijn voor ons van ontzettend grote waarde.
We wensen iedereen hele fijne feestdagen en heel veel geluk en gezondheid voor het nieuwe jaar.
De groeten van ons alle zeven.

7 DECEMBER '05

We hebben nog een extra "laatste nieuws berichtje".
Er is namelijk nog meer uitbreiding in onze "veestapel", Bruintje onze pony heeft
vandaag een veulentje gekregen.
Van de zomer was ze al heel dik en verloor ze steeds vocht uit haar "spenen" maar er gebeurde
niks. We dachten dat ze schijnzwanger was, dit was namelijk vorig jaar ook het geval geweest.
Maar, vanochtend stond ze wel mooi met een kleintje naast haar in de wei. De kleine is een
Hengst en heet Petertje. Het gaat met allebei heel goed. We hebben ze wel meteen in de stal
gezet zodat ze rust en warmte hebben. We hebben nu een echte "kraamstal" Sikkie met haar
twee kleintjes (Pluk en Buck) en Bruintje met Petertje. Het is er heel gezellig, we gaan vaak
kijken en de kleintjes aaien zodat ze snel aan ons wennen.
Over ongeveer één maand laten we weer meer van ons horen maar zolang wilden we dit niet
achterhouden.
Groeten uit Roussel

JANUARI 2006

Wij wensen wij iedereen een héle gelukkige en gezonde toekomst !

De Januari maand is ook weer aan zijn eind, zo vliegen de dagen, weken en maanden voorbij. Ons eerste half jaar op ROUSSEL zit erop. Er is hier weer van alles gebeurd. We wonen sinds half December in ons nieuwe huis, op een paar kleine dingetjes na is het klaar. Wij vinden het een heel fijn huis om in te wonen. De kinderen hebben allemaal een eigen kamer, zelfs Bjorn slaapt nu eindelijk in een echt bed. Alle dozen zijn uitgepakt, het was leuk om weer allerlei bekende dingen tegen te komen en alles heeft een nieuw plekje gekregen. De kerstdagen hebben we in Nederland doorgebracht, op de heenreis hadden we een korte tussenstop in Parijs. Dus de kinderen weten nu ook hoe de Eifel- toren er uit ziet. We logeerden in Naaldwijk en Delft dit was heel gezellig en vertrouwd. Wilco vond het heel grappig dat iedereen Nederlands praatte. We hadden ons een vol programma opgelegd want in de tien dagen dat we er waren, wilden we veel dingen doen en veel mensen ontmoeten. Gelukkig is het meeste wat we wilden gelukt al hebben we helaas een aantal mensen niet kunnen bezoeken. De kinderen zijn wel langs hun oude school geweest, Vicky heeft zelfs met het kerstdiner meegedaan. Ik vond het hartverwarmend en ontroerend om te zien hoe lief en enthousiast iedereen reageerde op Vicky, Ciska en Roel. Ze kregen alledrie een mooie klassenfoto van vorig jaar mee, deze hebben ze nu in hun eigen kamer hangen. Want al hebben ze het naar hun zin op de Franse school, de Nederlandse juffen en kinderen zijn nog steeds favoriet. Toch was het ook weer fijn om na de kerst weer naar Frankrijk te rijden en hier het oud en nieuw te vieren. Hier in Frankrijk hebben ze alleen in de grote steden vuurwerk. Wij wonen op het platteland en hebben niks gehoord of gezien. De kinderen hebben wel wat sterretjes afgestoken, ik had oliebollen gebakken en met Nederlandse vrienden hebben we gezellig monopoly gespeeld (de tv. deed het niet). Op nieuwjaarsdag hebben we met de franse buren getoost op een goede gezondheid. 3 Januari begon de school en ons “gewone” leven weer. Vicky doet nu met de kinderen van CE 1 ( groep 4) mee. De juf is heel tevreden over haar, ze praat sinds de vakantie steeds meer Frans op school. Wilco en Ciska hebben allebei op de zelfde dag, maar bij een ander kindje hun eerste franse verjaardagsfeestje gehad. Ze hadden toen ze er heen gingen wel een “kriebelbuik” maar ze vonden het allebei heel leuk en kwamen met grote verhalen thuis. Roel heeft de Occitaanse juf een nieuw Hollands woord geleerd, hij werd door de juf van een fietsje afgehaald en snapte niet waarom anderen er wel op mochten. Hij reageerde boos en zei tegen de juf: “stommerd”! Na school vroeg de juf aan mij hoe je pardon in het Nederland zegt, zei dacht namelijk dat stommerd pardon betekend. Ik heb het haar maar wel samen met Roel uitgelegd, gelukkig was ze niet boos, ze snapte wel dat Roel het onterecht had gevonden. 10 Januari kwam Arno die inmiddels vader is geworden, weer bij ons werken. Arno en Wil zijn nu op meerdere plekken tegelijk bezig, n.l. in de gite, ons terras en met een sanitair gedeelte voor de camping. Wil is zelfs gepromoveerd wat de werkzaamheden betreft, hij kan nu ook tegels leggen en wast ze daarna zorgvuldig in. We hebben besloten om voorlopig 4 tipi's eigen sanitair te geven en 3 tipi's met een aantal losse campingplaatsen gedeeld sanitair. Zo kunnen we eerst kijken wat de mensen prettiger vinden en komen we ook onder een aantal vergunning aanvragen uit.

We hebben op dit moment een aantal reserveringen voor de zomer binnen hier zijn we natuurlijk heel blij mee. Ons appartement is dit jaar ook al een aantal malen verhuurd geweest en we vonden het heel leuk om onze eerste “echte” gasten te ontvangen. We hebben nu ook alles afgehandeld met een zwembadbouwer, hij begint begin April en als het weer mee werkt is hij ruim voor de zomer klaar. Hij maakt een zwembad van 7x15 m. met een ingebouwd kindergedeelte van 3x2m. We hebben voor een zout filtersysteem gekozen omdat dit veel vriendelijker is voor de huid en het milieu dan alle chemicaliën die anders nodig zijn om een goede kwaliteit van het zwemwater te hebben. Om het zwembad komt een terras en een verplicht veiligheidshek.

Met de dieren gaat het goed, al is Tommie wel heel ziek geweest. Hij heeft ergens, (waarschijnlijk in een stukje bos) lopen rondsnuffelen en rattengif gegeten. Hij spuwde constant bloed, had inwendige bloedingen en was op een gegeven moment bijna uitgedroogd. Ik ging met hem naar Toulouse (naar de universiteit), hier was hij in goede handen, hij kreeg vocht, een bloedtransfusie en vitamine k voor de bloedstolling. Hij bleef er twee nachten en knapte gelukkig weer op. Hopelijk doet hij nooit meer zo iets doms. Het schijnt dat de jagers rattengif gebruiken tegen de ratten omdat die de konijnen opeten en dan hebben de jagers geen konijnen meer om op te schieten. Ja, die st…. jagers dat is iets Frans wat ik dus niet leuk vindt. Met Petertje ons kleinste veulentje gaat het heel goed. Als het mooi weer is gaat hij naar buiten, daar bokt en huppelt hij vrolijk rondt. We hebben nu alle pony's 's avonds in de stal staan. We krijgen n.l. bij Droppie (ons andere veulen) maar geen halstar om, nu hopen wij dat het in de stal wel lukt. De pony's vinden het volgens mij heel fijn om 's nachts lekker droog in het hooi te staan, ze lopen er uit hun zelf in. Sikkie (moeder geit) met Puck en Buck wonen nog steeds dag en nacht in de stal. Ze zijn nog niet buiten geweest, ik vond ze nog te klein en onze bok vindt Sikkie veel te aardig. We vinden het best leuk als we nog een keer kleine geitjes krijgen maar willen hier nog even mee wachten.

Wat het weer betreft hebben we al heerlijk van het zonnetje kunnen genieten. 's Nachts kan het goed vriezen maar op de dag is het heerlijk. We hebben alweer een aantal keren buiten gegeten. Bjorn past gelukkig nog steeds in de kinderwagen zodat hij daar heerlijk buiten zijn middagslaapje in kan doen. We hebben de eerste kievieten al gezien, ik ben ook druk bezig om de moestuin in orde te maken zodat ik weer nieuwe gewassen kan zaaien. Voor het werk in de moestuin maak ik gebruik van een maankalender, die geeft precies aan wanneer de maanstand goed is voor het zaaien, snoeien, e.d. We zijn nog steeds onder de indruk van de maan, want het is hier echt schitterend als het volle maan is. Het is dan ‘s nachts zelfs licht.

Hier wil ik het weer bij laten, hopelijk heeft u zo een idee van hoe het er hier aan toe gaat. Alweer bedankt voor de belangstelling en hopelijk tot de volgende keer.

De hartelijke groeten van: Wil, Petra, Vicky, Ciska, Roel, Wilco en Bjorn.

MAART ‘06

Terwijl we in Januari het laatste nieuws door mailden naar Richard en Miranda, (die hebben deze site in elkaar gezet) bleek dat kievieten zien nog niet betekend dat het voorjaar is. Toen we de volgende ochtend opstonden sneeuwde het flink en konden we zelfs de slee uit de schuur halen, er viel een flink pak. Het leek wel wintersport. De sneeuw bleef twee dagen liggen en de natuur was op zijn mooist. Vooral de jongens konden er geen genoeg van krijgen en sleeden steeds de heuvel af.

Maar nu is het echt lente, onze jonge bokjes huppelen vrolijk buiten en glippen telkens onder het hek door want daar staat toch het lekkerste gras. De (fruit)bomen staan volop in de bloesem en we hebben al heerlijk van de zon genoten. Tijd om stil te zitten hebben we nog niet ook al zijn we goed op schema en gaan de werkzaamheden gestaag door.

In februari zijn Ciska en Roel zes jaar geworden, opa en oma Kouwenhoven kwamen dat gezellig bij ons vieren en hebben weer geholpen met de werkzaamheden. Toen opa en oma weer naar huis gingen kregen we er twee andere hulpkrachten bij die nu nog steeds bij ons aan het werk zijn. De zwembadbouwers zijn ook al sinds drie weken bezig en het zwembad begint er al een beetje op te lijken. Ze konden eerder aan de slag dan gepland en dit komt ons goed uit. Het sanitair gebouw voor de gasten met een eigen tent en de comfort tipi's is al van tegels voorzien zodat de loodgieter de wc's, wasbakken e.d. kan plaatsen. Volgende week wordt het beton gestort voor het sanitair van de extra comfort tipi's zodat dit ook opgebouwd kan worden. Dus er is nog werk zat maar we gaan het zeker af krijgen. Ons tweede appartement is inmiddels ook klaar en zelfs al een keer verhuurd geweest.

Met de kinderen gaat het erg goed, op school zijn de leraren nog steeds heel tevreden, Vicky, Roel, Ciska en Wilco kunnen al heel wat Frans en hebben veel vriendjes en vriendinnetjes. In februari werd hier ook carnaval gevierd, de kinderen gingen verkleed naar school en liepen buiten mee in een carnavalsoptochtje. Wij liepen er ook achteraan, weer terug op het schoolplein stond de muziek aan en werden er door alle kinderen van de hele school (70 kind.) dansjes opgevoerd. Na dit alles werd er een grote kartonnen koning ( door de kleuters gemaakt) in brand gestoken en was er limonade met cake. Roel, Ciska en Wilco hadden ook meegeholpen de kartonnen koning te maken en vonden het dan ook erg zonde dat hij verbrand werd. Maar ja, dat is hier traditie. Aansluitend na het carnavalsfeest was het twee weken vakantie en had Wil er nog meer hulp bij. Bjorn gaat ook steeds meer op ontdekkingstocht, hij kruipt en trekt zich overal aan op het is een heerlijk vrolijk mannetje, we moeten hem nu goed in de gaten houden maar gelukkig helpen zijn broers en zussen daar heel goed bij. De dieren maken het allemaal goed, de kippen leggen regelmatig een ei, Droppie en Petertje (onze veulentjes) zijn echte ondeugden maar heel lief en Tommie (ons hondje) is gelukkig ook weer opgeknapt.

De families die bij ons geboekt hebben voor de zomer vakantie hebben allemaal kinderen in ongeveer dezelfde leeftijden, dit zal dus een gezellige boel worden. We hebben inmiddels al een aantal grote tractor banden verzameld zodat de kinderen daar leuk mee kunnen spelen, want speeltoestellen gaan we ook nog maken, we hebben veel ideeën maar dat is de finish in touch. Wij kijken al uit naar ons eerste seizoen maar gaan eerst nog hard werken en van de lente genieten. Net als de vogels die op dit moment in grote aantallen op ons terrein aanwezig zijn, er zijn veel zwaluwen die in onze schuur hun nestjes maken. Het is heerlijk als we 's ochtends de dieren gaan verzorgen en we horen al die vogeltjes hun mooiste lied fluiten.

Groeten van ons allemaal, leuk dat u ons nieuws weer heeft gelezen en wat ons betreft tot de volgende keer.

Wil, Petra, Vicky, Ciska, Roel, Wilco en Bjorn.

APRIL + MEI '06

Eindelijk is hier dan het vervolg van “het laatste nieuws” , excuses dat het zo lang heeft geduurd, ik weet dat er een aantal mensen zijn die echt naar dit “nieuws” uit kijken; Staan de tipi's al ? Is het zwembad klaar ? Zijn jullie op schema? Hoe is het met de boekingen? Hoe is het weer bij jullie? Spreken de kinderen al Frans? Deze vragen worden veel gesteld, ik zal nu vertellen hoe het er bij ons voorstaat. We werken erg hard en maken lange dagen (gelukkig blijft het lang licht), met als resultaat dat: het tweede appartement ook af is, de beide sanitair gebouwen klaar zijn, het zwembad op het hek na gereed is, de tipi's staan en op het terrein heel veel zonnebloempitjes gezaaid zijn. Dit alles hebben we niet alleen gedaan, Arno de aannemer werkt nog steeds bij ons en is nu bezig met de laatste klusjes, net als de loodgieter en elektricien. Er is ook veel familie bezoek geweest en die hebben zeker niet stil gezeten. Sinds een week is het zwembad gevuld en we hebben er al flink van genoten want een “duik” tussen het werk door is wel heel verfrissend, de kinderen liggen er bijna de hele dag in. Het is dan ook heerlijk weer met zomerse temperaturen. In het zwembad ging wel 600 kg zout! Hier merk je niets van maar het vervangt de vele chemicaliën die nodig zijn voor een goede kwaliteit van het zwemwater. Het veiligheidshek moet nog wel om het terras heen. Een nadeel van het zwembad is dat de graafmachine een groot deel van het hele terrein heeft omgespit en veel gras en plantjes verloren zijn gegaan. Nu hebben we weer nieuw gras gezaaid en 1000! Hypericum plantjes gepoot. Deze zullen dit jaar nog klein zijn en nog géén bloemen geven. Maar om het terrein er toch wat fleuriger uit te laten zien hebben we heel veel zonnebloempitjes in de grond gestopt, ze groeien al goed. Net als onze Bjorn die over drie weken alweer één jaar wordt. Het is nog steeds een heerlijk mannetje, de kinderen spelen veel met hem en hij is gelukkig een echte slaapkop. Met Ciska, Roel, Wilco en Vicky gaat het ook erg goed. Een aantal weken geleden hebben Wil, Vicky en Roel meegedaan met een hardloopwedstrijd, ze vielen alle drie in de prijzen en stonden in de plaatselijke krant. Op school hebben ze het erg naar hun zin en doen ze gewoon mee met de andere klasgenootjes, Vicky gaat op advies van de juf en meester door naar de volgende klas, met de juffen van de kleuterschool moeten we nog praten. De kinderen kijken wel erg uit naar de zomervakantie, dan komen er namelijk een aantal vriendjes en vriendinnetjes uit Nederland bij ons de vakantie doorbrengen. We zijn heel blij met alle boekingen die we voor deze zomer hebben mogen ontvangen, we zijn zelfs drie weken volgeboekt. Één van onze appartementen/gites is, voor een heel jaar verhuurd. In het pinksterweekend komen de eerste gasten voor de tipi, de “winkelmeiden” komen dan namelijk met negen dames sterk ervaren hoe “speciaal” het in zo'n tipi is. We kijken er naar uit ze te ontvangen en zijn benieuwd hoe ze het hier vinden.

Met de dieren gaat het heel goed, we hebben er 5 kuikentjes bij, in de stal hangen nestjes met jonge zwaluwen erin en moeder geit wordt dikker en dikker. We hebben ook nog een weekje voor een babyhaasje gezorgd, Wilco had hem gevonden tussen het gras. Wij dachten dat hij zijn moeder kwijt was, we hebben hem in het hooi gezet en om de drie uur drinken gegeven met een injectiespuitje. Helaas heeft hij het niet gered, achteraf hoorden we dat baby haasjes altijd door hun moeder in het veld worden achtergelaten deze haalt ze dan 's avonds weer op. Zo hebben wij weer wat geleerd, we zagen later nog een haasje maar hebben die rustig laten liggen. Er mag deze periode niet meer gejaagd worden en daar profiteren de hertjes ook van, we hebben al een aantal malen een hertje op ons terrein gehad. De kinderen zijn meteen helemaal in de ban van Bambi. We hebben ook voor het eerst kennis gemaakt met de Franse slangen, ze zijn niet giftig maar van de eerste schrokken we toch.

Wij gaan nog een aantal weken hard door met werken. We wonen hier nu 10 maanden en er is zo ontzettend veel werk verzet, iedereen die bij ons op Roussel kwam heeft wel zijn steentje bijgedragen. Zelf zijn we heel tevreden over het resultaat, zo hadden we het ook voor ogen. Hopelijk vinden onze gasten het hier net zo fijn als wij. Maar hoe dat gaat laten we bij het volgende laatste nieuws weten.

Groetjes van ons allemaal uit een zonnig Roussel

ZOMER '06

Het is weer de hoogste tijd voor een laatste nieuws bericht, Er is hier de afgelopen maanden en weken heel veel gebeurd. We wonen hier nu één jaar, we hebben hier veel nieuwe mensen leren kennen, genoten van alle gasten die ons hebben bezocht, stormen doorstaan, tipi's afgebroken en weer opgebouwd, de maan op zien komen, heerlijk gezwommen, wijntjes gedronken, veel ijs gegeten enz.

Begin Juli begon ons eerste seizoen, de kinderen kregen zomervakantie, de eerste zonnebloemen kwamen uit en de fam. Swinkels waren onze eerste echte gasten met eigen tent. Ze hadden een heel veld voor zich zelf, onze kinderen vonden het erg gezellig met Jens, Milou en Lisa, die zelfs met ons haar verjaardag vierde. De pruimen waren rijp voor de pluk en dat vonden de kinderen wel heel leuk werk, we hadden al snel aardig wat volle kistjes. In de loop van de vakantie kwamen de volgende gasten en ook nog wat extra “plukhulp”. De fam. Kooijmans kwam als eerste de magie van de tipi ervaren (en hoe!). Ilse Esmee en Stephanie deden al snel mee in het zwembad met de opduikwedstrijdjes. De fam. Eenenaam kwamen met hun eigen tent en de fam. Duyndam probeerden de 5 meter tipi uit. Willemijn vond het erg leuk om 's ochtends te helpen de dieren te verzorgen en sloot al snel vriendschap met Charly. Izhar, Wessel en Fabian waren ook echte vrienden van elkaar geworden.

Sikkie kreeg op 14 Juli een klein geitje en wij hadden vanaf half Juli al onze tenten en appartementen bezet. Coby en Atze die het appartement voor langere tijd huren vertrokken voor drie weken naar Nederland zodat de vakantiegasten het huisje in konden. Het was heerlijk warm weer dus het zwembad werd druk bezocht. Er waren op dat moment wel 29 kinderen. Iedereen speelde heel leuk met elkaar. De fam. Vollebregt maakte het scoobidoeën weer hot, Carmen gaf les. Vader Ted leerde aan alle kinderen het familie poenspel en klom hoog in een omgevallen boom om hem eens flink te snoeien (een riskant karwijtje voor Tarzan). Er was géén wolkje aan de lucht, tot dat wij met een clubje van de camping pannenkoeken gingen eten (het was heel gezellig). Vicky waarschuwde voor een donkere lucht, er kwam een harde wind, de tenten stonden nog open, Wil kon ze niet allemaal tegelijk dicht krijgen, de wind werd zo sterk en voor we er erg in hadden hingen Wil, Ted en Diego aan de tipi van de fam. v.d. Kamp. De touwtjes van de haringen waren allemaal tegelijk geknapt en de wind had vrij spel en tilde het hele tentdoek op, net als bij de tipi van Martin en Ingrid die een gezellig dagje uit waren naar Toulouse. Ilse, Esmee en Stephanie zagen vanuit ons huis hun tipi omgaan en al hun spulletjes kleddernat regenen, Het stormde, regende en onweerde, de grond werd een klei glijbaan en al glibberend probeerden we zo veel mogelijk spulletjes te redden. De tipi van de fam. v. Kleef stond ook met gebroken touwtjes, gelukkig kwamen daar alle aanwezige mannen van het veld helpen de touwen te repareren zodat Wessel, Jasmijn en Norah op wat natte kleden na droog bleven. Een gedeelte van het zwembad hek was stuk maar nog wel te repareren. Na een heel hectisch uur werd het weer droog, scheen de zon en was het windstil. De fam. Kuijpers wist ook niet wat ze zagen, ze kwamen net terug van een uitstapje en hadden onderweg wel slecht weer gehad maar hadden dit niet verwacht. Iedereen op de camping stroopte zijn mouwen op en kwam helpen om de spulletjes van de omgevallen tipi weer schoon en droog te krijgen, met alle hulp van iedereen (wat we echt super vonden) werd de volgende dag door de mannen in de hitte de tipi weer opgebouwd en ingericht. De tipi's werden voorzien van steviger touw en extra haringen want dit mocht géén tweede keer gebeuren. De tipi was ondanks het poetswerk van Martin niet zo mooi wit meer maar we noemden dit de tipi met een verhaal. Helaas was toen de tijd aangebroken dat voor een aantal families de vakantie erop zat en we afscheid moesten nemen, wij vonden dit erg jammer want we hadden een leuke band met iedereen en waren iedereen heel erg dankbaar voor alle hulp die we gekregen hadden. Gelukkig waren er wel twee supermeiden bij ons aangekomen, dit waren Eva en Jolijn (Jut en Jul) ze hielpen mee met alle campingklussen en waren goud waard. Ook met de “nieuwe” families was het al snel weer heel gezellig. In het zwembad deden de kinderen wie de mooiste of gekste handstand kon maken de kinderen van de fam. Schutter zorgden er voor dat we zelfs een animatie team hadden en verzorgden samen met Eva en Jolijn een avond modeshow rondom het zwembad. Alle kinderen deden mee Christel, Marloes, Chris, Julia, Daan, Patrik, Vincent, Emma, Sara, Frederiek, Nick, Lynn, Sven, Ivo, Matthijs, Judith, Hannah,Eva, Vicky, Ciska, Roel, Wilco . Wij genoten van alle gezelligheid en onze kinderen genoten net zo hard mee, in deze week waren er een aantal oud klasgenootjes en ook Ciska d'r juf van de Bernadette school in Naaldwijk. 26 Juli was de dag dat wij hier een jaar waren. Eva en Jolijn verasten ons met een feest ontbijt en waren voor één dag campingbazen zodat wij een dagje op stap konden. De modeshow was zo'n succes geweest dat Iloe en Mireaux ook nog een avondspeurtocht organiseerden. Er was wel onweer voorspeld en we hoorden het in de verte al rommelen. De speurtocht was een groot succes, de pappa's hadden zich verstopt ze maakten het extra spannend en deden echte dierengeluiden na. Aan het eind van de avond dronken we met zijn allen nog een wijntje en aten de kinderen een ijsje, het was weer erg gezellig. Toen alle kinderen lekker in hun eigen bedjes lagen begon het te regenen en heel hard te waaien, de wind werd een harde storm, het onweerde erbij en wij kregen weer goed de kriebels. De kinderen kwamen uit bed en riepen dat er weer een tipi om zou gaan. Wil nam een lamp mee en ging als eerste naar de tipi die vorige keer was omgegaan. Deze stond er nog goed bij net als de tipi ernaast maar toen hij verder liep kwam hij Pieter met zijn honden en gezin tegen die vertelde dat zijn tipi was omgegaan. Getver wat baalden we toen! Iedereen kwam nu zijn tipi uit, het was ook bar en boos, het zwembad hek lag voor een groot deel in gruzelementen, de trampoline lag 200m verderop en de tipi van Ed, Mirjam en de kinderen was helemaal stuk en open gewaaid! En dat terwijl wij dachten dat deze tenten het meest uit de wind stonden. Het regende en onweerde maar door. De fam. Derksen stond achter op het veld maar vond het in de tipi veel te eng ze werden gelukkig opgevangen door de fam. Schutter in het appartement. Ze hebben hier zelfs de hele nacht door gebracht. Verder was het vrij rustig op het veld op een gescheurde luifel van de vouwwagen van Erik en Marianne na. De fam. de Maat sliep zelfs door het natuurgeweld heen. Nu waren er 4 families bij ons in huis die allemaal een bed nodig hadden. Vicky zorgde samen met José voor droge kleding voor de kinderen en hun moeders. De vaders probeerden nog zoveel mogelijk waardevolle spullen droog te houden en liepen nog een aantal keren glibberend en bibberend heen en weer. Jut en Jul waren alweer goud waard en hielpen met kamers klaar te maken voor de nacht. Al snel hadden we 4 kamers in orde en konden de kinderen naar bed, wij spraken nog even met elkaar over alles wat gebeurd was en hoe we nu verder moesten want de volgende dag zouden de eerste nieuwe gasten alweer aankomen. De volgende ochtend vroeg liepen Wil en Pieter al tussen de omgevallen tent en werden alle spullen naar boven gebracht. Al snel liep iedereen van de camping te sjouwen en werden de andere tipi's ook afgebroken. Alle drie de tipi's (één was niet meer op te zetten) kwamen nu op het achterveld te staan. De wasmachine maakte overuren José werkte de ene na de andere was weg, gelukkig scheen de zon. Ed, Guido, Alain, Gy, Daan en nog een aantal kinderen maakten het zwembad en terras weer schoon. Alle kinderen speelden heel lief met elkaar, we leken wel één grote familie, zo ook tijdens de maaltijden want we lunchten gewoon met de hele camping tegelijk (toch ook weer heel gezellig). Ondertussen was de fam. Verkade aangekomen die wisten ook niet wat ze meemaakten, ze hadden toch een tipi met extra comfort geboekt?????? Gelukkig hadden ze voor de eerste nacht een eigen (speel)tentje meegenomen. De mannen Ed , Peter, Jacco, Erik, William, Guido, Pieter, Bertus en Wil gingen weer mikadoën met de tipi stokken, alle spullen werden schoongemaakt, Gea reed met haar auto alles weer naar de tipi´s, Marianne naaide het doek, Mariëlle en Vicky zorgden voor de drank en tussendoortjes en het is ongelooflijk maar aan het eind van de dag stonden er toch weer 2 ingerichte tipi's klaar en alleen aan het tentdoek kon je nog zien dat deze tenten nu ook een verhaal hebben. We waren zo ontzettend blij met alle spontane hulp van iedereen dat Wil een hele stapel pizza´s bestelde en met een wijntje erbij praatten we nog maar weer eens na over alle gebeurtenissen. De volgende dag kwamen er weer nieuwe gasten, ze moesten even slikken (heel begrijpelijk) toen ze zagen op wat voor mooie plekken hun tipi´s eigenlijk stonden maar wij vertelden wat er gebeurd was en ze begrepen ook wel dat we dat niet meer aandurfden. Gelukkig vonden ze het veld waar de tipi´s nu staan ook heel gezellig. Wij waren nu extra blij dat we een royaal sanitair gebouw hadden gemaakt. De fam. Dekker wilden gelukkig nog een week blijven en we zetten voor hun drie kleine trekkerstentjes neer op de plek waar eerst een tipi stond, Frederieck, Emma en Sara verdienden dan ook een medaille want we vonden hun wel echte kampeerders. Er waren nu weer nieuwe kinderen bijgekomen, het hele hete weer was voorbij en de temperatuur was nu heerlijk voor een potje voetbal in de avond met daarna een duik in het zwembad. Ben, Bob, Tessa, Hunter, Taylor, Loes, Mieke, Lotte, Niels, Jasmijn, Kevin , Jaimy ,vaders Roel,Lucas en Gerrit sloten zich al snel aan bij de rest. Gelukkig was het nu afgelopen met de stormen en we hadden weer een fijne tijd. Vrijdag 4 augustus was het feest in Piac, we gingen er met de hele camping heen, alleen Katja en John bleven met hun kinderen achter want ze waren net aangekomen en hadden een lange reis achter de rug. In Piac stonden de tafels gedekt, we hadden één lange Roussel tafel, we dronken wijn, aten meloen met ham, mosselen met patat en het was alweer reuze gezellig. De allerkleinsten zoals Morris, Matthijs, Frederieck en Bjorn hielden het ook lang vol. Na het eten ging de disco aan die zo hard stond dat deze zelfs op de camping te horen was, de meeste kinderen vonden het ook veel te hard en stonden met de vingers in hun oren maar er werd ook flink gedanst. Het was voor een aantal families hun laatste avond, dus helaas weer afscheid nemen. Gelukkig konden we wel weer nieuwe gasten verwelkomen. De familie Verkade verruilde de tipi voor het appartement, Loran gaf wat leuke tips voor de hut die werd gebouwd en Thomas en Julia lieten hun voetbalkunsten zien. Zondag 6 augustus kwam de bakker voor de laatste keer langs, deze ging nu met vakantie. Wij hadden nog 3 weken gasten maar het werd steeds rustiger. Dit was weer heel prettig voor Isolde, Sterre en Sabine want die konden toen heerlijk aan de slag met de pony´s. Isolde gooide al haar pony kennis in de strijd en kon de laatste avond echt op Vlekkie rijden. Vlekkie en Droppie waren nog nooit zo mooi geweest, ze hadden de mooiste vlechtjes in hun manen en staart. Helaas moesten we ook van hun afscheid nemen maar ze gaven ons nog wel hele mooie zelfgemaakte tekeningen als aandenken. Anke, Conny, Kevin, Jaimy en Jasmijn waren de laatste tipi gasten die we uit stonden te zwaaien, hierna begon Wil met het leegruimen van de tipi's. Wij kunnen terug kijken op een hele mooie zomervakantie, we zijn blij dat we al deze aardige families hebben ontmoet, we zijn iedereen heel dankbaar voor alle hulp en begrip, we gaan voor de plaatsen waar de comfort tipi´s stonden weer wat anders leuks bedenken maar dan iets wat in beton staat en dus nooit om kan waaien. We hebben al een aantal plannen maar laten dit in een volgende laatste nieuws weten. Alle kinderen en ouders die bij ons geweest zijn nogmaals hartelijk dank voor alles!!! Wij zullen jullie en deze zomer nooit vergeten.

Veel liefs en de groeten van Wil, Petra, Vicky, Ciska, Roel, Wilco en Bjorn

P.S. we hoorden later dat de stormen die we doorstaan hadden wel heel extreem waren geweest er werd zelfs gesproken over een mini orkaan of tornado, dit hadden ze hier nog nooooooooooooooooooooooooooiiiiiiit meegemaakt, hadden wij even geluk.

NAJAAR 2006

Hier weer een laatste nieuwsbericht op een nieuwe site. Hoe dat zo komt, zal ik zo uitleggen. Allereerst begin ik met September, we kregen toen nog veel familie bezoek en gelukkig ook nog heerlijk weer. De kinderen gingen weer naar school en doken vaak tijdens de lunchpauze het zwembad even in. Roel en Ciska zitten nu ook op de grote school en sjouwen iedere dag een rugzak vol schriften heen en weer. September is ook de druiven pluk maand, we mochten van onze “buren” hun druivenstruiken met Chasselas druiven leegplukken. Ik heb er sap van gemaakt, het was heel veel , we drinken het nu nog. Helaas had Vicky met rolschaatsen een ongelukje en braken er twee stukken van haar nieuwe voortanden af. Dit was even goed schrikken, gelukkig konden we de volgende dag al bij een tandarts terecht die het keurig heeft gerepareerd. Bjorn loopt vanaf Oktober en leert steeds meer woordjes, het is al een heel mannetje die precies weet wat hij wil en alles van zijn grote broers en zussen probeert na te doen. Het zwembad werd half oktober voor het laatst gebruikt en winterklaar gemaakt, nu ligt er een zeil overheen zodat de filters uit kunnen. De uitgebloeide zonnebloemen zijn eruit gehaald en verruild voor Lavendel planten. Veel bomen en struiken zijn gesnoeid en de weg is verder geasfalteerd, zodat het terrein er weer een stuk netter uitziet In de herfstvakantie zijn we er een paar dagen tussenuit geweest, we hebben een gedeelte van de Pyreneeën ontdekt. We zien vaak bij helder weer vanaf ons huis de bergen liggen, het was heel leuk om er nu echt tussen te zijn. Het is maar twee uur rijden, we willen er van de winter gaan skiën. In November is Wilco 5 geworden en heeft voor het eerst een kinderfeestje gegeven, we hebben vogelhuisjes geknutseld. Sint en Piet hebben ons ook nog bezocht en we volgden trouw het Sinterklaasjournaal.. We denken nu nog vaak aan vorig jaar, toen waren we nog heel hard bezig in ons woonhuis. We wonen er nu bijna één jaar in. Alle tipi's en benodigdheden voor de tenten en camping zijn netjes schoongemaakt en opgeborgen voor ons volgend seizoen. Maar wat gaan we doen volgend seizoen? Dat was voor ons een grote vraag want wij hadden nog veel te regelen met betrekking tot onze vergunningen en agrarische activiteit. Wij moesten nu snel agrariër worden om een camping à la ferme te mogen exploiteren. Dus eigenlijk hadden we heel wat papierwerk en dat valt nog niet mee in het Frans. In deze periode leerden wij Sophie kennen die Française is en heel goed Engels spreekt. Zij kwam ons helpen. We begonnen met een uitnodiging voor de burgemeester, die ons bezocht heeft en ons zo veel mogelijk wil helpen. Wat de boeren activiteit betreft dachten we eerst om kippen te gaan houden, toen we echter een kippenfokkerij bezochten schrokken we wel van de hoeveelheid, want 2500 kippen zijn er wel héél veel. Hierna begonnen we aan een volgend plan en dat zijn de schapen, na een gesprek met de organisatie voor boeren (MSA) waren we heel opgelucht want we hebben genoeg aan 15 schapen en een moestuin van 500 m2. De moestuin was snel vergroot, we willen het extra stuk vol zetten met aardbeien plantjes zodat we in de zomer van 2007 met wat geluk aardbeien kunnen verkopen aan onze gasten. De schapen werden besteld, dit is een speciaal ras (Solognote) waar we heel enthousiast over zijn. Ze worden begin Januari bij ons afgeleverd. Nu hebben we dus weer bergen werk want ons hele terrein moet omheind, en de stal in orde gemaakt worden. Alle andere dieren hebben ondertussen een nieuw hok gekregen wat heel gezellig staat in de dierenwei. Wat onze plannen nu voor de verhuur zijn is dat we onze twee appartementen nog steeds verhuren en dat we achter op ons veld 6 grote tipi's neerzetten, waar meer beschutting tegen eventuele stormen is. Hier is ook nog plek voor een aantal families met eigen tent. De plekken aan de voorkant op de plateau´s, laten we nog even rusten, we kunnen ze dit jaar gebruiken voor barbecue en of kampvuur plekken. Het zou ook mogelijk zijn voor een familie met eigen tent om daar te gaan staan. De bouw voor extra huisjes stellen we dus nog even uit omdat we daar toch echt bouwvergunningen voor nodig hebben. Het lijkt of we niet veel gedaan hebben de laatste tijd maar alle aanvragen en papierwerk vraagt veel tijd en werk, nu is bijna alles rond, wat mij een heel opgelucht gevoel geeft. Met de schapen willen we gaan fokken zodat onze site aangepast moest worden, we willen hem ook in het Frans en Engels aanbieden. Vandaar deze nieuwe site. Het laatste nieuws blijven we gewoon maken zodat u toch op de hoogte kan blijven.

Voor nu, hele fijne feestdagen en een heel gelukkig 2007

Groeten van Wil, Petra, Vicky, Ciska, Roel, Wilco en Bjorn.

Oh, ja, we hebben er een heel lief klein poesje bij. Hij heet Chippie.

  Roel de druivenplukker.            In de Pyreneeën.                    Pieten?????????

Wilco 5 jaar!

VOORJAAR  2007

Eindelijk neem ik weer de tijd om het laatste nieuws bij te werken. Dit is heel hard nodig want u heeft de hele winter niets over ons kunnen lezen. 
Kerst en oudjaar hebben we in Nederland gevierd met familie en vrienden. Het was reuze gezellig en nog steeds heel vertrouwd.
Op zaterdag 6 Januari moesten we weer thuis zijn want op deze dag werden onze 12 Solognotes bezorgd. De avond ervoor werd door Wil nog wat in de stal geklust en toen kon het stro erin. De schapen hadden een lange autorit achter de rug en werden aan het eind van de dag gebracht. Ze renden meteen hun “nieuwe” stal in en waren nog erg schrikkerig.
Gelukkig wenden ze snel aan ons. Vooral in het begin gingen de kinderen vaak kijken en voer geven, de schapen aten toen al uit hun hand.
Vanaf deze tijd zijn we dus echt ingeschreven als boer, dit staat allemaal op mijn naam en ben ik dus de boerin. Dit is weer gunstiger voor de subsidies. Toen we dus de controleur op bezoek kregen gaf Wil aan Bjorn zijn ontbijt en kwam ik met mijn kaplaarzen aan en stro in mijn haar uit de stal. De controleur was tevreden, wij waren weer een stukje verder met de papieren rompslomp en konden nu officieel onze camping a la ferme (boerderij camping) aanvragen . We krijgen nog steeds hulp van Sophie en stukje bij beetje komt alles nu in orde.
Op een ochtend in Januari kwam ik de stal in en lag er naast een moederschaap een dood lam. Deze was waarschijnlijk te groot geweest voor de bevalling en had moeders te veel pijn gedaan zodat deze haar niet had verzorgd. Dit was heel jammer, het was ook geen echt Solognote lam. Hij was wit met bruin gevlekt en had een “verkeerde” vader gehad. Gelukkig waren de andere moeders niet verliefd geweest op deze witte ram want ze wachtten keurig met de bevalling.
In Februari viel er  een flink pak sneeuw, de kinderen konden niet naar school want de auto kon onze eigen weg niet af komen. Dit was natuurlijk helemaal geen probleem, de zon scheen, het was heerlijk weer, er werd druk in de sneeuw gespeeld en van onze helling afgesleed. Wil is zelfs op zijn snowboard naar beneden geweest.
In deze maand hadden wij ook nog wat te vieren want Roel en Ciska werden 7 jaar. We maakten er een gezellig weekend van met een leuk kinderfeest en een dag skieen in de Pyreneeen. Het skieen beviel zo goed dat we dit nog een aantal keer hebben gedaan.
We krijgen nu steeds meer tijd om leuke dingen te doen, al is er nog steeds werk genoeg. Wil heeft pas de hele stal voorzien van een nieuwe dakbedekking en het zwembad hek weer gerepareerd (nu maar hopen dat hij storm bestendig is).
Roel, Ciska en Vicky zijn begonnen met pony rijles bij een manege hier vlakbij en vinden dit helemaal geweldig, ik heb ook een paar lessen gehad en vindt het erg moeilijk maar ook leuk, ik heb bewondering voor de kinderen want als die rijden ziet het er echt niet zo moeilijk uit. Wilco heeft het ook geprobeerd maar werd nog helemaal door elkaar geschud, hij wacht nog even tot hij iets groter is.
Wilco zit op dit moment liever bij Wil op de tractor, hij zegt dat hij later echt boer wordt!
In Maart kwamen Opa en Oma Kouwenhoven bij ons op (werk)bezoek. Wil en Opa hebben het terrein met 1750 meter schapengaas afgezet. Zodat de schapen en pony’s ook op onze helling kunnen grazen. In deze zelfde periode werden er  6 lammetjes geboren.
Deze geboortes gingen heel soepel, al gebeurde er ook iets heel vervelends. Ons schaap nr.11 kreeg zwangerschapsvergiftiging, ze was zwanger van een tweeling wat haar waarschijnlijk te veel was. Ze was te zwak voor de bevalling, we hebben de kleintjes die al dood waren eruit moeten trekken en helaas ging ze zelf een dag later ook dood. Dit hoort bij het schapen fokken maar blijft natuurlijk heel vervelend.
Ons geitje Sikkie beviel ook nog van een tweeling, ze was niet zo slim geweest om de bevalling gewoon buiten te doen en haar kleintjes in de vroege ochtend op de koude grond neer te leggen. Toen ik de kleine geitjes om 7.00 uur vond waren ze al helemaal koud, we legden ze snel in de stal tussen het stro. Helaas waren ze heel erg verzwakt en konden niet staan. De kleinste van de twee overleed al snel. Gelukkig konden we de ander redden door wat melk van zijn moeder naar binnen te brengen zodat hij weer brandstof had om zich warm te maken en een uurtje later kon hij zelfs staan en uit zich zelf bij zijn moeder drinken. Het gaat nu heel goed met hem we noemen hem Lucky.
Met de pony’s gaat het heel goed, we zijn begonnen met de twee oudsten een paar keer per week te longeren. Langzamerhand beginnen ze te snappen wat we van ze willen. Onze kleine Petertje is onderhand een echte hengst en het werd hoog tijd om hem te castreren. Dus de dierenarts kwam langs en we waren er helemaal klaar voor. Maar toen de dierenarts nog even voelde bleek dat er nog een bal in zijn buik zat. Dus helaas, de ingreep kon niet doorgaan. Nou Petertje neemt het er nog even van want hij klimt op alle drie zijn dames (ook op zijn moeder). Het is een heel lieve hengst maar we willen hem toch weg doen want zo hebben de andere pony’s geen leven meer en we krijgen er over 11 maanden vast weer veulens bij.   
Coby en Atze die een jaar bij ons hebben gewoond zijn inmiddels verhuisd naar een eigen huis. We hebben het vrijgekomen appartement wat opgeknapt met een nieuwe vloer en tegels in het toilet en de badkamer.
Tijdens het paasweekend kwam het extra huisje goed van pas want wij kregen gezellig familie bezoek. We genoten met zijn allen van het mooie weer, het zeil ging van het zwembad en de kinderen zijn er zelfs al in geweest.
Het is nu twee weken vakantie, en we hebben Vicky haar negende verjaardag gevierd, ze kreeg allemaal paardenspullen en ook nog een hele lieve cavia (we hebben er nu al 5).
Ook hebben we een bezoek gebracht aan de vliegtuigwerkplaats in Toulouse waar de grootste airbus van de wereld wordt gebouwd, dit was reuze interessant. Ook zijn we een dag naar de dierentuin geweest in de buurt van Bordeaux en hebben toen meteen het nieuwe huis van Coby en Atze bezocht.
Met onze boekingen gaat het heel erg goed. In de zomervakantie zijn we bijna helemaal volgeboekt. We houden ons dit jaar echt aan het toegestane aantal campingplaatsen en daardoor moeten we helaas geregeld mensen teleurstellen die bij ons de vakantie wilden doorbrengen Hopelijk mogen we die toch nog een andere keer ontvangen. De Tipi palen liggen alweer klaar op het grasveld, het zal leuk zijn als de Tipi’s weer opgebouwd zijn. We hebben zin in ons tweede seizoen en hopen dat het net zo leuk wordt als het eerste maar dan zonder storm.
Hier wil ik het even bij laten nu weten jullie toch weer een beetje hoe het er hier aan toe gaat. Met de kinderen op school gaat het super, ze hebben hele mooie rapporten mee naar huis gekregen. Ook vinden ze het heel leuk om aan hardloopwedstrijden hier in de buurt mee te doen ze winnen dan ook nog wel eens een medaille, net als hun vader.
Groeten van ons alle zeven en een mooie, zonnige lente toegewenst.

ZOMER  2007
Helaas de zomer is weer afgelopen, al snel begint de herfst. De bomen beginnen langzaam aan te verkleuren, het is vroeg donker, het zwembad is weer afgedekt, de tipi’s zijn weg (op één na) maar het is gelukkig nog wel heerlijk weer en we kunnen terug kijken op een super gezellige zomer met hele fijne gasten.
Eind April begon ons tweede seizoen met af en toe een familie in één van onze huisjes. De tipi’s werden opgezet, ingericht en aan de eerste gasten verhuurd. We kregen familie en vrienden bezoek en dat betekent tevens hulp. Want natuurlijk hadden we weer bergen werk, Wil bouwde een mooi speeltoestel, wat extra picknicktafels en we gaven een aantal muren een fris verfje.
De vergunningen voor de camping zijn nu ook in orde, dat geeft een opgelucht gevoel.
In Juni was Bjorn z’n tweede verjaardag, we trakteerden hem en onszelf op een heerlijke stranddag aan de Middellandse zee op het strand van Narbonne.
Eind Juni werd het werkpak opgeruimd en besloten we de andere klussen tot na het  seizoen te bewaren.
De schoolvakantie begon, we sloten er af met een gezellige gezamenlijke maaltijd aan lange tafels op het schoolplein. De kinderen kunnen terugkijken op een heel goed schooljaar. Wilco is nu klaar bij de kleuters ook al wordt hij in November pas zes.
En toen…. gasten ontvangen en helaas weer uitzwaaien, veel met de pony’s bezig zijn, zwemmen, aardbeien, pruimen en tomaten plukken, bedden verschonen, heel veel wassen, barbecuen, eten in Pumyrol en soms mopperen op de regen die er dit jaar vaker was dan vorig seizoen.
Maar gelukkig kwam na de regen altijd weer de zonneschijn en die maakte het dan meteen weer goed. Wat het weer betreft was het een rare zomer, niet standvastig maar gelukkig wel zonder hevige onweer en storm. De regen was wel eens lastig, we gaven het liefst iedereen een zonnige vakantie, al vonden wij het vaak een groter probleem dan de gasten en zeker de kinderen hoorden we niet, die speelden toch wel!
We hadden geregeld een speurtochtje, spelletjes bij het zwembad, een Roussel krant, klei fabriek enz. en dit alles verzonnen en georganiseerd door de kinderen zelf.
Met Vlekkie onze pony konden we ook steeds meer spelletjes doen, ze liet het allemaal rustig toe en vond volgens mij alle aandacht heel fijn. Bruintje vond het heerlijk om door een heleboel kindjes tegelijk geborsteld te worden, ze stond dan zowat te slapen.
Bij Droppie lukte dit alles nog niet, ze is ook pas twee en nog veel te speels.
Wie het ook wel heel fijn vonden om geaaid te worden waren Chippie, Toutou en Blanchette, onze jonge katjes die iedereen wel heel erg lief vond. In de vakantie zaten ze aan een lijntje maar nu huppelen ze vrolijk het hele terrein over. 
Gelukkig was het grootste deel van de vakantie de zon wel aanwezig en was de temperatuur heerlijk, niet te heet zodat er dit jaar veel actie werd ondernomen. Veel families zijn naar het meer gewandeld en namen dan Wilco, Tommie en de vishengel mee. Een aantal kinderen hebben hele leuke paardrijlessen bij kennissen van ons gekregen en er werden veel marktjes, grotten, steden en dorpjes bezocht.
Rondom het zwembad was het ook dit jaar weer erg gezellig, vooral bij het avond zwemmen en als Wil weer zo’n Roussel wijntje uitdeelde. De druiven voor de wijn voor volgend jaar zijn trouwens vorige week weer geoogst en liggen nu te gisten.
De druiven die bleven hangen hebben wij bij de buren mogen plukken ong. 400 kg muscat druiven en 200 kg chasselas druiven, hiervan maken we sap. Dit vinden we zelf erg lekker en we hebben er iets  leuks bij voor ons winkeltje.
Ons zomer seizoen liep door tot begin September, hierna werden de tipi’s weer schoongemaakt en afgebroken. Voordat Roel, Vicky, Ciska en Wilco weer met een zware rugzak iedere dag naar school gingen genoten we nog een keer van een stranddag maar nu gingen we naar de Atlantische kust ongeveer 2 uur en 15 min. rijden hiervandaan.
Wilco heeft het erg naar zijn zin op de “grote” school, hij kan nu ook met zijn broer en zussen meespelen op het schoolplein en voelt zich echt groot.
Hij is sinds een paar weken lid bij de voetbal club van Moissac en traint er iedere woensdag middag.
Roel, Vicky en Ciska gaan nog steeds met veel enthousiasme iedere week naar de manege, het rijden gaat steeds beter.
De kinderen van de kleuterschool hebben ons terrein bezocht en kregen uitleg van Wil in het op en afbouwen  van de tipi ,de juf vertelde in de tent een mooi indianen verhaal.  Het was een geslaagde ochtend en het speeltoestel heeft nog nooit zó vol gezeten.
Één tipi is blijven staan, hierin gaat een franse kennis van ons cursussen geven. Hij komt dan met een groepje, huurt een week ons appartement en doet overdag de cursussen in de tipi. Zo hebben we toch geregeld gasten in ons huisje, op dit moment is hier familie van de vorige eigenaar van ons huis die helaas snel na het ondertekenen van het verkoop contract is overleden. Zij vinden het erg leuk om te zien hoe het terrein is veranderd en wij zijn blij dat we nu wat meer over het terrein, de pony’s en de vorige eigenaar te weten komen.
De lavendel die we vorig najaar hadden geplant heeft deze zomer erg mooi gestaan maar na de bloei moesten alle bloemen van de ongeveer 250 planten afgeknipt worden.
Gelukkig kwam Oma weer en deze heeft drie weken achter elkaar geknipt. Hele stapels lavendel hadden we toen. We ritsten de bloemetjes van de steeltjes en kregen toen gelukkig weer hulp maar dan van de andere Oma samen met Rick.
Een groot deel van de bloemetjes hebben we verwerkt tot body olie, een hele klus maar het geeft wel heel veel voldoening nu ik de etiketten op de flesjes kan plakken en de flesjes in mijn winkeltje heb staan. Het overige deel van de lavendel is in geurzakjes verdwenen, ook voor het winkeltje (we hebben nu ook een verkoop bord langs de weg staan). De lavendel bevalt ons erg goed, we hebben er zelfs nog 100 planten bij gezet.
Wil werkt nu hard aan de stal, deze wordt van binnen en buiten gestuct zodat het er mooier  uit ziet en schoner voor de schapen is. Met de kudde schapen gaat het erg goed, we hebben een nieuw jong rammetje erbij. Deze hebben we geruild met een jonge ram van ons. De twee andere rammen zijn verkocht, helaas is één van de twee geslacht. Dit was niet leuk, maar hoort bij het fokken, we hebben nu 14 dames en 1 man(netje) over.
Na het werk aan de stal hopen we aan het “opa en oma huisje” te kunnen beginnen, vandaag zijn de papieren (95 stuks) voor de verbouwingsaanvraag naar de burgemeester gebracht. Hopelijk kunnen we over twee maanden aan de slag en hebben we er misschien volgende zomer een huisje voor de verhuur bij.
We hebben ons camping plan ook klaar voor het volgend seizoen. We hebben twee Boogtenten afkomstig uit het Nederlandse leger gekocht en gaan deze op de plateaus aan de voorzijde van ons terrein zetten zodat deze tenten een eigen badkamertje krijgen.
De tenten zijn echt heel sterk met aluminium stokken en vangen minder wind dan de tipi (mocht het weer eens gaan spoken). De overige vier plaatsen gebruiken we dan voor vier tipi’s die we weer op het achterveld zetten waar ze meer beschutting hebben. De tipi’s kunnen we dan meteen allemaal een eigen douche en toilet geven. Zo blijft het dan luxe kamperen op de boerderij.
De site is dus weer een beetje aangepast met een extra pagina voor de boogtent erbij.
Over twee weken hebben de kinderen herfstvakantie en gaan we een paar dagen naar de Pyreneeën misschien rijden we door naar Barcelona, we zien wel. In ieder geval hebben we er zin in. Ik denk dat jullie zo weer aardig op de hoogte zijn van alle bezigheden hier.
Bedankt weer voor de interesse en het uitlezen van dit hele verhaal, hieronder volgen nog wat foto’s van onze zomer. Tot het volgende “nieuws”. 

                                                 
      Mag ik mee pap?                   Wil zijn kunstwerk.                  

      
Hoera! Bjorn alweer 2 jaar.     Daar zijn de tipi’s weer.        Een heerlijk dagje strand.

    
Lavendel i.p.v. zonnebloemen. Roel, Bruintje en vriend Jens. Dikke pret met de skelters.

   
Zaterdagavond eten in Puymirol. Niet meer dan één persoon tegelijk op de trampoline!!

      
 Picknicken met Kooymans.    Vicky’s avond speurtocht.  Gezellig barbecuen bij de tipi’s.

   
Wilco met zijn “visvrienden”. Circuskunsten met Ciska op top. En toen.…Opa en Oma tijd.
   
Nu nog dit huisje opknappen.   Werk bezoek van school.  Lavendel olie van eigen oogst.
         
600 kilo druivenplukken.     Wie kent Blanchette en Tou-Tou niet?

                        Wilco zegt nogmaals bedankt hij vond het vissen geweldig! 

En wij bedanken iedereen die op onze camping geweest is, jullie waren allemaal fantastische gasten.  We vinden het heel leuk weer zo veel gezellige families ontmoet te hebben.
Ons zomer seizoen is erg geslaagd geweest dankzij jullie allemaal. MERCI BEAUCOUP!

LENTE 2008

Oei, wat gaat de tijd toch snel, het is alweer veel te lang geleden dat het laatste nieuws is bijgewerkt.
De laatste keer dat ik schreef was voor de herfstvakantie en nu hebben de kinderen alweer mei vakantie. Ik moet goed nadenken over wat er allemaal weer gebeurd is. Laat ik maar beginnen waar ik geëindigd was.
In de Herfstvakantie zijn we zelf op stap geweest, eerst naar Andorra en toen door naar Barcelona waar we heerlijk weer hadden en hebben genoten van het strand en de mooie stad. Wil ging met de mannen naar een voetbalwedstrijd in het Nou Camp stadion en wij, de dames gingen gezellig uit eten. We gaan er zeker nog eens heen het is maar 4,5 uur rijden hiervandaan. Wilco werd in november 6 jaar en kreeg allemaal voetbal kado’s, hij wil later echt bij Barca gaan spelen maar moet het nu nog met FC Moissac doen. Hij oefent veel en heeft er echt lol in. Sinterklaas was ons ook dit jaar weer niet vergeten en we deden weer goed ons best met Sintliedjes zingen samen met Opa die ons met z’n accordeon begeleidde. Het was weer reuze gezellig. In de tussentijd hadden we een aanvraag lopen om ons “opa en oma huisje” te mogen verbouwen tot gîte.
Deze aanvraag kwam een aantal keren terug maar uiteindelijk kregen we in januari de toestemming. Voordat Wil begon met het slopen gingen we met de Kerst naar Nederland. Het was weer druk en heel gezellig, de kinderen genoten volop. Gelukkig hebben we hele aardige buren die twee weken voor onze dieren hebben gezorgd.
De verzorging van de dieren is in de winter intensiever dan in de rest van het jaar doordat de schapen ’s avonds de stal in gaan, de waterbakken soms bevriezen en we meer moeten bijvoeren. Maar alles was hier gelukkig goed gegaan, al waren er helaas wel twee jonge bokjes overleden. Half januari kregen we nog een super uitbreiding bij onze pony’s. Namelijk een echt paard (Candie van 15 jaar) en een Haflinger (Boris van 22 jaar).Hun vorige eigenaar had te weinig tijd voor ze gekregen en gaf ze aan ons maar we moesten wel beloven er goed voor te zorgen. Nou dat doen we hoor! We zijn heel blij met ze, ze zijn zo rustig en lief. De kinderen rijden het hele terrein met ze over (zelfs Wilco vindt het steeds leuker worden). De andere pony’s vinden het ook heel gezellig al was er in het begin wat geruzie, nu zijn het dikke vriendjes. We hebben ook een echte rijbak van 20x40m. gemaakt, het was een hele klus om de palen de harde grond in te krijgen maar ze staan zo stevig als een huis. We hebben nu een veilige plek om met de paarden en de kinderen te oefenen. Ik verzon nog wat extra klussen voor Wil voordat hij kon gaan slopen aan het huisje. Hij vergrootte onze inloopstal en oefende meteen wat met het lassen, dit gaat hem steeds beter af. Er werden nog wat hekken verstevigd, een nieuwe brievenbus en wat meubels gemaakt en de oude schuur kreeg aan de buitenkant een nieuw jasje. Er kwamen al vroeg veel boekingen binnen ook van families die hier al eerder zijn geweest. We vinden het heel leuk dat we ze weer mogen ontvangen.

Ondertussen was het februari en het was heerlijk weer. Roel en Ciska werden 8 jaar en we vierden buiten een gezellig kinderfeestje. We gingen ook nog twee keer een dag naar de Pyreneeën om te skiën (Bjorn maakte ook zijn eerste “afdalingen”). En toen moesten we er toch aan geloven, het sloopwerk begon. Ik vond er niks aan, we deden zo ons best om het terrein gezelliger te maken en toen werd het weer zo’n zooitje. Helemaal toen de graafmachine erbij kwam en de regen van de aarde een vieze kleiboel maakte. Er stonden nog maar drie stukken muur overeind het leek niet meer op het “schattige” huisje. Maar, na regen komt zonneschijn (figuurlijk gesproken dan), met de Pasen kwamen Opa, Oma en 3 van Wil z’n broers met gezin. Er werd heerlijk voor me gekookt, we hielden een paas speurtocht en de mannen zetten twee boogtenten op (ondanks het weer, wat niet geweldig was). Wil en opa maakten er een houten vloer in zodat de tenten klaar staan en we ze over een paar weken kunnen aankleden en inrichten. Arno die ons bij de vorige bouwwerkzaamheden ook heeft geholpen had weer tijd voor ons en het opbouwen van het huisje begon, er werd beton gestort, zand en stenen gebracht en de cementmolen draaide weer flink rond. Ik verliet voor een week man en kinderen en ging naar Nederland om er een paarden- trainings cursus te volgen. Het was gezellig, een geweldig leuke cursus en ik heb er veel geleerd wat ik aan de kinderen hoop door te geven. Het enige minpuntje was dat Vicky in die dagen 10 jaar werd, het was jammer dat ik er niet was maar we hadden het weekend ervoor feest gevierd. Zaterdag waren haar vriendjes en vriendinnetjes van school geweest, het was heerlijk weer en heel gezellig. Zondag deden Wil en de kinderen eerst mee met de hardloopwedstrijd van Moissac. Ze mochten allemaal het podium op voor een medaille en daarna vierden we thuis nog eens feest voor Vicky, ze kreeg allemaal paardenspulletjes en werd flink verwend. Toen ik na een week thuis kwam stonden er weer 4 muren van het huisje en de klei bergen waren opgeruimd. Voor de zomer komt het huisje niet af, dat geeft niet maar ik vindt het wel erg fijn dat de meeste troep weer weg is. Tenslotte duurt het nu niet lang meer voor de eerste gasten komen. De zomervakantie is zo goed als volgeboekt, we zijn heel tevreden. Volgend jaar hebben we er dus een huisje voor de verhuur bij, hier zijn we blij mee want we moeten nu vaak mensen teleurstellen die in de zomer een huisje hadden willen huren. Maar er komt nog een huis bij, onze buren boden namelijk hun huis te koop aan. Dit grenst direct aan ons terrein en wij waren dus meteen geïnteresseerd. Wel vinden we het erg jammer dat de buren (waar we goed contact mee hebben) vertrekken. Voor ons is het aantrekkelijk om het huis voor grote gezinnen, meerdere gezinnen of groepen te gaan verhuren. Het aanbod in grotere huizen is toch wat minder. Zo blijft er voorlopig werk aan de winkel. Nog een huis erbij betekent ook weer meer onderhoud maar we vonden het toch ook erg zonde om deze kans te laten liggen.                   Dus…........ Roussel rukt op!
Van de week is het de beurt aan Wil om er een week tussenuit te gaan. Hij gaat samen met een vriend naar Amerika om daar een bruiloft van vrienden bij te wonen. Ja, je hebt altijd baas boven baas. Maar hij heeft het verdiend, hij heeft weer keihard gewerkt.

Hier laat ik het bij, leuk dat jullie weer de moeite hebben genomen het hele verhaal te lezen. Wij wensen jullie een hele zonnige lente en zomer toe! En voor diegene die naar ons toe komen zeggen we:                  "Alvast een hele goede reis en tot snel! "

Groeten van Wil, Petra, Vicky, Ciska, Roel, Wilco, Bjorn en de hele beestenbende.

Barcelona!                          Nu hebben we 5 paardjes!      De verbouwing is begonnen! 

ZOMER 2008
Alweer kunnen we terugkijken op een grandioos, gezellig en zonnig seizoen. Dit was alweer ons derde jaar dat we gasten op onze camping hebben ontvangen en nu maken we alweer plannen voor volgend jaar.
Het begon allemaal in Mei, tijdens het pinksterweekend werden de tipi’s weer opgebouwd. Dit ging heel snel want we kregen flink wat hulp van een aantal vrienden die met hun gezin een aantal dagen bij ons op bezoek kwamen. Zelfs de “kleine” jongens deden hun best en liepen met de lange tipi palen van 9 meter te sjouwen, die hun vaders dan weer omhoog hezen. Het was heerlijk weer dus het zwembad werd tussen het harde werken door ook weer ingewijd (al was het water in het begin nog onder de 20 graden), er was zelfs nog tijd voor de moeders en kinderen om met de paarden en pony’s te rijden. Zo begon het voorjaar alweer erg gezellig. Opa en Oma kwamen ook weer, ze bleven zelfs 6 weken! Dit kwam heel goed uit want we hadden nog zoveel werk te doen, de tipi’s inrichten (ze kregen alle 4 een houten vloer) en natuurlijk de boogtenten inrichten en aankleden. Wil was inmiddels met de bouw van de derde gîte (het oude opa en oma huisje) gestopt. De 4 muren waren weer opgebouwd.Nu hadden we alle aandacht nodig voor de camping. De boogtenten werden flink verstevigd en stonden als een huis (opa’s zijn kampeer- en padvinders kennis kwam heel goed van pas). Wil gaf de beide tenten een mooie houten vloer en voor de aankleding van de binnenkant had ik 100 meter stof gekocht. Oma naaide voor de tenten alle lappen aan elkaar en maakte héél véél bandjes waar we de stof mee vast maakten aan de binnenkant van de tent. Ja, toen werd het wat met de boogtenten! Zo hadden we het bedoeld, een leuke gezellige, ruime, solide tent op een unieke plek. We waren zo ontzettend benieuwd naar de reacties van de gasten, die hadden de tent ook maar op goed vertrouwen geboekt. Nu konden we pas foto’s maken en op de site zetten.
Ondertussen was het eind Juni, er waren inmiddels 9 lammetjes geboren (4 vrouwtjes en 5 rammetjes). Een aantal bevallingen hadden we live mee gemaakt. Heel bijzonder en erg fijn als moeder en kind het samen goed kunnen vinden. Dit ging ook wel eens mis en dan is het erg belangrijk om snel in te grijpen want zo’n kleintje heeft snel brandstof nodig. Helaas is het bij één kleintje niet gelukt, die moeder rende steeds bij hem weg en met een flesje ging het ook niet, helaas! We zullen toch ook nog een stuk ervaring missen.
28 Juni was de dag van het afscheidsfeest op school, opa en oma gingen mee maar Wil bleef thuis want de eerste zomervakantie gasten kwamen aan. Het feest was erg leuk en eindigde met een gezellige gezamenlijke Paëlla maaltijd op het schoolplein. De kinderen gaan na de vakantie allemaal weer een groepje verder. Dit betekent dat Vicky haar laatste jaar in gaat en volgend jaar naar het college zal gaan. Maar eerst was het tijd voor een heerlijke zomer vakantie. Helaas moesten we wel opa en oma uitzwaaien maar deze beloofden snel weer terug te komen.
Met de gasten die ons bezocht hebben was het erg gezellig, er zaten een aantal families bij die we nog van de voorgaande jaren konden.
Alle kinderen speelden weer heel leuk met elkaar en we bezochten wekelijks avondmarktjes in Puymirol, St Marin of Lauzerte, die brachten de sfeer er dan goed in. Iedere keer was het weer jammer om afscheid te nemen en iedere keer kwam er weer een leuke nieuwe groep. We hebben met een aantal ook een erg gezellig dorpsfeest in ons eigen “dorp” Piac doorgebracht en tot laat in de avond met de kinderen erbij gedanst. Er is eigenlijk teveel gebeurt om op te noemen. Van bommetjes wedstrijd tot speurtocht van avond zwemmen tot paardrijden, voetballen, vissen enz. enz.
Het is jammer dat alles weer voorbij is. De school is weer begonnen en alle tenten zijn opgeborgen, alleen het frame van de boogtenten staat er nog. Die staan zo stevig en zijn van aluminium, daar kan niks mee gebeuren.
De paarden vinden het wel fijn dat het veld weer leeg is, ze vinden dit toch de lekkerste graasplek. Met Boris (onze Haflinger) gaat het zo ontzettend goed, dit had ik nooit verwacht, aan het begin van de zomer had hij veel open plekken op zijn huid van het schuren en de jeuk. Maar gedurende de vakantie werd hij weer steeds mooier en nu glimt zijn vacht weer. Al z’n plekken zijn weer begroeid, zou alle aandacht die hij heeft gehad hem zo goed hebben gedaan? Hij vind het ook heerlijk als we een lange tocht maken, dan stapt of draaft hij stevig door. We ontdekken steeds meer leuk wegen om met de paarden af te leggen, Vicky en Ciska rijden dan op Boris en Candie en ik loop of fiets met ze mee. Met de pony’s gaat het ook heel goed, de meiden zijn veel met ze aan het oefenen. Roel is afgehaakt bij de paarden, hij vond het voetbal leuker en had geen tijd meer om voor de paarden te zorgen. Hij voetbalt nu ook net als Wilco bij F.C. Moissac en heeft er veel lol in. De jongens zitten samen met Ciska ook nog twee keer in de week op Karate. Dit is op dinsdag en vrijdag na schooltijd, ze vinden dit ook erg leuk. Ciska heeft het helemaal druk want op woensdag zit ze ook nog eens samen met Vicky op atletiek en op zaterdag op paardrijden. De kinderen zijn veel meer gaan sporten omdat ze hier nog maar 4 dagen naar school gaan. De woensdag is vrij, dit is heel fijn en nu blijft er dus extra vrije tijd over.
Eind Augustus gingen we nog een heerlijke dag naar het strand nadat onze laatste zomervakantie gasten waren vertrokken en ja hoor, meteen kwamen opa en oma “Delft” er weer aan. Ze kwamen gelijk met mijn oude buurtjes uit Delft, die hadden ons het eerste jaar geholpen om de camping op tijd af te krijgen. Nu hielpen ze weer flink mee, Ton heeft wat afgesjouwd en Marjolijn ritste samen met oma de lavendel van de steeltjes.
Alle lavendel producten van vorig jaar waren verkocht dus ik ben weer nieuwe aan het maken.
Opa en oma Kouwenhoven kwamen ook gezellig langs, de kinderen waren dol gelukkig nu waren er twee opa’s en oma’s tegelijk! Wil en zijn vader legden anti wortel doek tussen de lavendel planten, hopelijk scheelt dat volgend jaar veel onkruid trekken. Oma beitste alvast de ramen voor het nieuwe huisje want nu is het toch echt nodig om daar weer aan verder te gaan, het dak moet erop. Ik denk dat het een heel leuk huisje wordt, we maken er een bedstee in en een balken plafond met grote ronde boomstammen.
Vorige week is al onze visite weer vertrokken en zijn we sinds maanden weer met z’n zevenen op Roussel, jammer dat de bladeren weer vallen en alles weer voorbij is maar het is ook wel weer lekker rustig. We genieten van het mooie weer want de zon schijnt nog op z’n best. De nachten zijn wel koud dus de temperatuur van het zwembad water is weer terug op 20 graden, dat is fris maar we zwemmen nog wel hoor!
Ik ga er mee stoppen maar wil eerst al die lieve families en kinderen die ons hebben bezocht hartelijk bedanken. Jullie waren Top! (volgens de jongens: Vet, Cool!)
Dus, Maureen, Pieter, Jan, Nynke, Meike, Guusje, Femke, Sarah, Micha, Bico, Luka, Pyno, Mara, Isabel, Samuel, Jonathan, Tobias, Seb, Daantje, Tara, Lotte, Niels, Lielit, Sam, Pelle, Zappa, Benjah, Olle, Liv, Jip, Juul, Anne, Maarten, Spike, Moos, Jasmijn, Sebastiaan, Rover, Jesse, Isis Maibel, Binke, Djuco, Boy, Mick, Julan, Megan, Shannon, Cosmo, Max, Phin, Ties, Rijk, Gijs, Guus, Puck, Gijs, Floor, Femke, Willem, Guus, Viviane, Ramon, Lotte, Marit, Talitha, Pim, Coen, Sjors, Elisabeth, Moris, Jacomijn, Okke, Jibbe, Bryan, Manoa, Isara, Tiara, Berend, Casper, Marijn, Thijmen, Mels, Nathan, Aaron, Merijn, Hannah, Emma, Frederieck, Sara, Sven, Ichelle, Charlie, Teun, Luuk, Roel, Kirsten, Jill, Scott en Ross (dat zijn er precies 100!) nogmaals bedankt voor alle gezelligheid. Hopelijk ben ik niemand vergeten en heb ik jullie namen goed onthouden en goed geschreven. We praten nog veel over jullie en dan helpen de kinderen me steeds door te zeggen:”ja joh mam dat was toch die ene die zo goed voetbalde of die zo’n goede circusdirecteur was of die zo goed kon paardrijden, vissen, trampoline springen………….enz.”
Een aantal van jullie gaan we volgend jaar weer zien, heel leuk! We hebben namelijk al aardig wat boekingen voor 2009.
Ik heb hier nog een foto van Bjorn die goed laat zien hoe swingend onze zomer was!
(Hij is ondertussen toch naar de kapper gegaan en het viel best mee).

Héél véél liefs van ons allemaal hier uit Roussel!

Maart 2009